30-6-2025 – De dag begint met boodschappen, een ontbijt en daarna gaan we hiken. De steile berg Hesten omhoog. Met één woord “Prachtig”!
We slapen vanochtend een beetje uit. Tenminste, dat proberen we. We hebben besloten dat als het hier toch 24 uur per dag licht is, niet álles per se vroeg in de ochtend hoeft te gebeuren.
Wat wél moest, was boodschappen doen. Maar eerst checken we het weerbericht. Gelukkig ziet dat er vandaag goed uit – zeker in vergelijking met de rest van Noord-Noorwegen, waar het weer een stuk slechter lijkt.
Dus op naar de plaatselijke Joker in Husøy. De winkel bleek iets groter dan verwacht, en we konden zowaar het hele lijstje van Karin afvinken. We maakten wel flink gebruik van de vertaalapps: ik gebruikte Google Translate, Karin vooral de AI van haar Samsung S24.
Na een uitgave van 1645 kronen liepen we uiteindelijk de winkel uit. Hopelijk kunnen we hiermee drie dagen vooruit!
Terug in het appartement laden we de boodschappen uit en ontbijten we met een kopje koffie, wat sap en een heerlijke verse boterham. Simpel maar precies goed.
Na het ontbijt pakken we de rugzakken in en rijden we naar de overkant van het fjord, naar Fjordgard. Hemelsbreed ligt het op zo’n 3,5 kilometer afstand, maar met de auto deden we er ruim een half uur over en tikten we 25 kilometer aan. Onderweg passeren we vijf smalle tunnels, eigenlijk bedoeld voor één auto tegelijk. Best spannend, zeker als je in de verte ineens koplampen ziet opdoemen. Gelukkig zijn er hier en daar uitwijkplekken gemaakt – dat geeft toch wat rust.
In Fjordgard parkeren we de auto en stellen we EasyPark in. Ja, ook in Noorwegen moet je tegenwoordig betalen om te parkeren. Niet leuk, maar het geeft wel gemoedsrust.
We wandelen kort door het dorpje en dan begint het: stijl omhoog. De Segla is een van de favoriete bergen in Noord-Noorwegen. Wat een spectaculaire top! Indrukwekkend, dramatisch, fotogeniek. Maar het is niet de wandeling naar de top van de Segla die zo populair is – het uitzicht vanaf de naburige berg Hesten maakt deze hike tot een van de mooiste van Noord-Noorwegen. De smalle, steile kam, de verticale afgrond naar het fjord: het is adembenemend.
Voor ons was het zwoegen en zweten omhoog. We wisten wat we konden verwachten, maar toch… als je eenmaal bezig bent, is het pittig. Het pad is goed gemarkeerd met blauwe stippen en af en toe een pijl. Boven de boomgrens wordt het rotsachtiger en nog wat steiler. We houden rechts aan richting Hesten en Stavelitippen – die laatste berg zien we trouwens recht vanuit ons appartement.
We bereiken eerst de bergkam tussen Stavelitippen en Hesten. Vanaf hier heb je een panoramisch uitzicht over – zoals wij het noemen – “het einde van de wereld”, Husøy en de Ytste Kongen (Buitenste Koning). De kam aan de Segla-zijde duikt bijna loodrecht omlaag. En dat zullen we vandaag nog vaker zien!
Het laatste stuk is zó steil dat het bijna op een klettersteig lijkt. Een echte uitdaging. We gebruiken onze handen om naar boven te klauteren. Onderweg is het telkens lachen met de Aziatische wandelaars. Vooral de dames dalen af met mini-stapjes – ze komen er wel, maar oei, wat duurt dat lang.
Eenmaal op de top van Hesten tekenen we het logboek met onze Geocache-stempel. Benieuwd of iemand hem nog online zal ontdekken. Vanaf de top hebben we een waanzinnig uitzicht over de omliggende bergen, fjorden en natuurlijk op Segla zelf. Die steile rotswand die oprijst uit het fjord – dat is het hoogtepunt van de hike.
We maken nog een praatje met een Nederlands stel dat gisteren op Senja is aangekomen.
Dan begint het lastigste deel: de afdaling. Steil omhoog is uiteindelijk toch makkelijker dan steil omlaag. We kiezen ervoor om via de bergkam richting Segla te gaan en zo in een lus terug te keren naar het hoofdpad. Wat een uitzichten! De fjordwanden rijzen bijna verticaal omhoog en af en toe staan we echt op de rand, met een afgrond van zo’n 500 meter onder ons. Prachtig – en een beetje duizelingwekkend.
Na al dat genieten komt het onvermijdelijke: de serieuze afdaling. Op een gegeven moment beginnen de knieën te trillen van het afremmen, en morgen zullen we de spierpijn wel voelen. Maar het was het meer dan waard.
Beneden aan de berg zwaaien we nog naar het Nederlandse stel, dat ongeveer tegelijk met ons is aangekomen.
Terug in het appartement duiken we meteen onder de douche. We voelen ons vies van het zweet en die vervelende plakvliegen die hier de hele dag rondzoemen. 
Daarna: een welverdiend koud biertje. En als afsluiter: een dikke hamburger. Niks mis mee.
Ondertussen is het weer compleet omgeslagen: de wolken zijn gezakt en de bergen waar we een uurtje geleden nog op stonden, zijn volledig verdwenen in de mist. Hoe snel kan het omslaan hier, maar hoeveel geluk kun je hebben, want vandaag zou het de hele dag regenen.