29 juni 2025 – Op pad met de nieuwe auto, heel veel wilde dieren en aangekomen in een prachtig huisje op een eiland aan het einde van de wereld.
We werden vanochtend gewekt door de zon die langs de gordijnen naar binnen kroop. Het deed ons denken aan vroeger, toen we op de camping vanzelf uit de tent werden gestookt zodra het licht werd. Hetzelfde effect, maar dan nu met gordijnen die niet bepaald zijn opgewassen tegen 24 uur daglicht.
Na het aankleden gingen we naar het ontbijt. Tot onze verrassing stond er een uitgebreid buffet op ons te wachten. We hebben er dan ook goed van genoten: heerlijk vers brood, allerlei beleg en – heel belangrijk voor Karin – een stevige bak goede koffie. Uiteraard, zoals jullie van ons gewend zijn, maakten we nog snel een lekkere boterham voor onderweg. Je weet tenslotte nooit waar of wanneer je trek krijgt!
Na het uitchecken begonnen we aan de rit richting Husøy, een eilandje bij Senja. Ongeveer drieënhalf uur rijden. Al snel reden we door een prachtig landschap – bergen, fjorden, bossen, alles even indrukwekkend. Even wennen was het wel aan de nieuwe Toyota: het piept aan alle kanten, en als je hem start hoor je niks. Serieus, ik dacht eerst dat hij het niet deed. Maar gelukkig werkte Android Auto direct, dus we konden meteen navigeren.
Na een uurtje rijden maakten we een stop bij het Polar Park. Het Polar Park ligt in Bardu, tussen Tromsø en de Lofoten, en is gelegen in een werkelijk schitterende omgeving. Het is het noordelijkste dierenpark ter wereld en herbergt de grote roofdieren van Noorwegen, zoals beren, wolven en lynxen, maar ook rendieren, elanden, herten en zelfs muskusossen. Sinds 1994 probeert het park dieren zoveel mogelijk in hun natuurlijke leefomgeving te laten leven – mooi uitgangspunt!
We betaalden de entree en begonnen onze ontdekkingstocht. Na een uur hadden we alleen nog een eland en een paar schattige poolvosjes gezien. Tja, eerlijk is eerlijk: dat was toch een beetje een domper, zeker gezien de prijs van de kaartjes. De hoop was dan ook gevestigd op de rondleiding met gids, net als bij de rest van de bezoekers. Om 13:00 uur was het een grote drukte bij de start.
En toen werd het ineens geweldig. Onze gids Harold riep iets onverstaanbaars in het Noors, en niet veel later stonden we oog in oog met een lynx. Kort daarna kwam er een wolf tevoorschijn gevolgd door de altijd fotogenieke poolvossen. En toen: drie huilende wolven (echt waar, op commando!), een veelvraat en zeven beren. Twee daarvan zaten apart, Salt en Pepper genaamd. Salt is een albino beer – bijzonder om te zien – en ze waren allebei nog vrij jong. In het andere verblijf zaten er vijf, waaronder een kleintje van zes maanden oud. Zo schattig!
Na het zien van al deze bijzondere dieren liepen we alvast terug naar de ingang – lekker voor de groep uit, zodat we zonder wachtrij nog snel naar het toilet konden.
Vanaf het Polar Park was het nog zo’n twee uur rijden naar Husøy. Onderweg stopten we bij Setermoen om in een soort zondags-supermarktje wat boodschappen te doen. De keus was minimaal: twee schappen en een vriezer. Dus werd het vanavond… pizza! Ach, ook geen straf.
Bij Finnsnes reden we Senja op via de Gisundbrua, een indrukwekkende brug van 41 meter hoog. Het laatste stuk van de rit was echt genieten: smalle wegen, fjorden, tunnels – alles waar je je een roadtrip in Noorwegen bij voorstelt. Vlak voor Husøy reden we door twee tunnels, waarna we steil afdaalden richting het fjord.
We stopten nog even voor een paar foto’s en een filmpje van het schitterende uitzicht. Een ander stel stopte daar ook – zij bleken later onze buren in het vakantiehuisje te zijn. We reden verder, parkeerden de auto en checkten ons nieuwe onderkomen.
Wat een prachtig huisje! Niet super schoon, maar het uitzicht maakt echt alles goed. Het terras is afgewerkt met glas, waardoor je goed uit de wind zit. Gelukkig konden we het ook openschuiven, want met de zon erop liep de temperatuur achter het glas op tot ver boven de 40 graden.
Wat een uitzicht hebben we hier toch. Karin bleef maar foto’s maken. En als je naar rechts kijkt, lijkt het net alsof je het einde van de wereld ziet. De pizza ging de oven in – veel keus was er vandaag niet meer, want op zondag is alles dicht. Zelfs een biertje zat er niet in: alcohol mag alleen doordeweeks tot 20:00 uur en op zaterdag tot 18:00 uur verkocht worden. Dan maar een colaatje en een glaasje water bij het eten. Ook gezellig!