baai van Areosa

De kunst van het Spaanse nietsdoen

11 juni 2026 – Na de lange dag van gisteren doen we het vandaag een beetje rustiger aan. We zijn allebei flink verbrand door de heerlijke zon met een dito windje. We proberen uit te slapen, maar om 08.00 uur zijn we allebei wakker. Karin pakt haar telefoon en ik probeer nog even verder te slapen. Ineens is het 10.00 uur en vinden we het een mooie tijd om op te staan.

Ontbijtje in de zon

Het relaxte Spaanse leven bevalt me eigenlijk wel. Normaal gesproken zijn wij vroeg wakker, zijn we rond een uur of drie klaar met onze activiteiten en eten we rond 18.00 uur. Dat is hier een no-go, dus hebben we ons voor deze week aangepast aan het Spaanse ritme.

Lekker uitslapen, rustig ontbijten en daarna op pad. Rond 14.00 of 15.00 uur aanschuiven bij een restaurant en ’s avonds nog een lichte snack. Zo trek je de avond ook meteen door, zoals gisteren. Niet eerst eten, maar eerst inchecken en daarna direct door naar het strand, waar we pas rond 21.00 uur van terug waren.

Vandaag doen we het dus rustig aan. Het hoofddoel hadden we gisteravond al gezien en daarom maken we vandaag een wandeling vanaf het appartement naar Rinlo. Opnieuw langs die ruige kustlijn, die mij mateloos fascineert. Onderweg doen we ook een beetje aan urbexen. Voor wie niet weet wat dat is: urbexen, kort voor urban exploring, is het bezoeken en fotograferen van verlaten, verborgen of vervallen menselijke constructies. Denk aan oude fabrieken, leegstaande villa’s, verlaten ziekenhuizen of bunkers. In ons geval ging het om een oude schaaldierkwekerij en een kreeftenkwekerij. De constructies zijn deels in zee gebouwd en best interessant om te bekijken.

Schaaldier kwekerij

Onderweg vinden we ook nog twee geocaches. Iets waar ze hier in Noord-Spanje niet bepaald scheutig mee zijn. En als ze er al zijn, blijken het vaak EarthCaches te zijn, en daar hebben wij een hekel aan. Gelukkig waren dit twee ouderwetse standaardcaches, verstopt in een paar muurtjes. Best lastig zoeken, maar uiteindelijk hebben we ze allebei gevonden.

Karin moet na het vinden van nummer 1 even uitrusten. Sinds haar mysterieuze valpartij midden in de nacht, een paar dagen geleden, heeft ze behoorlijk last van haar rug. Paracetamol en diverse zalfjes bieden helaas weinig verlichting. Na een korte pauze lopen we verder richting Rinlo en vinden daar de tweede geocache. Daarna steken we via de brug Rinlo binnen.

Gevonden

Rinlo is een klein kustplaatsje met een haven van middeleeuwse oorsprong, gebouwd in een van de weinige gunstige inhammen aan deze kust: de baai van Areosa. Het was van oudsher een trefpunt voor zeelieden en vroeger ook voor walvisjagers. Het vissersgilde behoort zelfs tot de oudste van Spanje.

Au aan de rug

We twijfelen even of we hier in een restaurant zullen aanschuiven of teruglopen naar ons appartement om vervolgens naar de winkel te rijden en op ons eigen terras tapas te eten. We besluiten voor dat laatste te gaan. Vanaf Rinlo lopen we terug naar het appartement. Daar blijkt de eigenaar een feestje te geven. De parkeerplaats staat helemaal vol en de barbecue draait op volle toeren. We horen zelfs doedelzakmuziek en traditionele Spaanse liederen voorbij komen.

Wij pakken snel de auto en rijden naar Ribadeo om boodschappen te doen bij de EROSKI Hipermercado. Wat een gigantische winkel is dat. Ze verkopen er werkelijk van alles: van pc’s en kleding tot halve koeien. We hebben er dus rustig rondgesnuffeld en onze winkelwagen weer goed volgeladen om er later lekker van te kunnen genieten.

Tapas

Terug bij het appartement was de barbecue nog steeds in volle gang. Ik snap er soms niets van. Ze houden hier ’s middags siësta, maar kunnen vervolgens tot laat in de avond gezellig blijven zitten. Het is toch ook gewoon donderdag? Ik ga er vanuit dat dit voor veel mensen een werkdag is.

Wij bereiden ondertussen ons eigen middagdiner: soep, bockworsten, caesarsalade, brood, kaasjes, worst, tomaatjes en voor Karin natuurlijk zoute olijven. Heerlijk smullen. Na ruim een uur zaten we goed vol. Tijd om uit de zon en uit de wind te gaan en even te douchen.

Het was een heerlijke, relaxte dag met een wandeling van bijna zeven kilometer. Morgen trekken we het binnenland in. De verwachte maximumtemperatuur is 35 graden. Dat wordt zweten.