1 juli 2025 – Na de zware wandeling van gisteren doen we het vandaag rustig aan. Spierpijn, een goede lunch en een kleine missie. We slenteren langs de haven, kijken naar vissersboten, jonge zeemeeuwen en eindigen de dag ontspannen op het balkon met uitzicht over de oceaan. Soms is weinig doen precies wat je nodig hebt.
We nemen vandaag rustig de tijd om op gang te komen. Pas rond elf uur rollen we ons bed uit , de spiertjes protesteren flink na de zware wandeling van gisteren. Tijd voor wat welverdiende verzorging: een beetje Spiroflor op de benen, in de hoop dat het de ergste spierpijn dempt.
Ontbijt slaan we over; het wordt direct een stevige lunch. Daarna trekken we onze wandelschoenen weer aan voor een mini-avontuur: we lopen naar het uiterste puntje van Husøy, waar een geocache verborgen ligt. Niet zomaar één — als we deze vinden, is het de meest noordelijke geocache die Team Klijnschatje ooit heeft gelogd.
De vuurtoren op het noordelijke punt van het eiland is klein maar schilderachtig en biedt een prachtig uitzicht over de ruige bergen en de eindeloze oceaan. Bovenop genieten we even van het panorama en klikken wat foto’s, voordat we serieus gaan zoeken. En ja hoor: gevonden! Logboekje ingevuld, missie geslaagd.
Na deze kleine overwinning slenteren we verder door het dorp. Husøy is een typisch Noors vissersplaatsje met kleurrijke huisjes — sommige goed onderhouden, andere helaas wat vervallen. Jammer, want met een lik verf zouden het juweeltjes zijn.
Bij de haven kijken we of er vissers actief zijn. De boten liggen rustig in het water te deinen, maar veel beweging is er niet. Toch wandelen we even over een oude pier voor een paar mooie foto’s. Daarna keren we terug naar ons huisje, net op tijd voordat de eerste regendruppels vallen.
De rest van de dag brengen we op het balkon door. We kijken hoe jonge zeemeeuwen en scholeksters worden beschermd door hun ouders — een mooi, klein tafereeltje. Na het eten kijkt Karin wat televisie, terwijl ik alvast plannen maak voor morgen.