8 januari 2025 – Wakker worden in een wit Täsch. Het sneeuwde en alles zat pot dicht met wolken. Wat later gaan skiën boven de wolken.
Om 8 uur worden we wakker gemaakt, omdat er eentje vind dat je best in een 4 sterren hotel om 8 uur kunt gaan boren met een boorhamer. Niet één niet twee, maar het bleef maar aan de gang. Het zal wel nodig zijn. Ik was er vandaag wat vlotter uit dan Karin. Alles doet pijn na twee dagen skiën. Vooral de kuiten hebben het zwaar. Mijn duim begint al beter te gaan, maar nu heb ik brandblaren op mijn rechter kuitbeen en die jeuken me toch.
Dus toch maar wat later aan het ontbijt. Heel rustig een paar bakjes koffie en wat broodjes. Even op de webcams gekeken, maar daar zit ook alles in de wolken. Als we dan niet gaan skiën wat gaan we dan doen. Misschien is het leuk om naar Zermatt te wandelen? Zo gezegd zo gedaan. De wandel kleren en snowboots aan en gaan. Lopen we net weg van het hotel zien we het wolken dek open trekken. We zien de kleine Matterhorn liggen en zien dat daarboven de zon schijnt. Het is aangegeven dat het ’s middags beter zou worden, maar zon hadden we niet verwacht.
We lopen terug en trekken de skispullen dan toch maar weer uit de kast. Die lompe schoenen weer aan, de ski’s uit de kast en naar het station. We nemen weer de Gornergrat trein naar boven. Bij Riffelberg komen we uit de tunnel en zijn we ineens boven de wolken. Het zonnetje scheen hier en de blauwe pistes waar we gisteren zo van genoten liggen er mooi bij.
Op de Gornergrat aangekomen begint onze skidag zonder dat we de Matterhorn zien. Heel af en toe laat hij zijn onderkant zien en pas rond half drie zagen we hem voor het eerst. We doen veelal dezelfde pistes als gisteren, maar nu skiën we aan eind van de dag helemaal het dorp in. We genieten van de prachtige plaatjes onderweg en drinken nog een lekkere koude cola op het terras van Blauherd. Tijdens het bestellen van de cola viel de barman en mij hetzelfde op. “Mama mia”, riep hij en keek mij lachend aan. “Das hast du auch gesehen”? Jazeker had ik dat ook gezien en het paste prima in de skibroek zullen we maar zeggen.
We zitten lekker op het terras en de Matterhorn liet zich steeds meer door de wolken zien. Na de pauze nemen we de lange afdaling helemaal naar Zermatt. Halverwege gaan we door de wolken, maar het zicht blijft prima. Het laatste stuk over het bospad tot aan restaurant Cervo.
Daar nemen we de lift een flink stuk naar beneden en komen weer in de Sunnegga gang uit. Toen we buiten kwamen kwam toevallig net de skibus aanrijden. Meteen instappen en door naar het station. Daar zien we net onze trein wegrijden. Jammer maar dan kunnen we een biertje nemen op het terras van het Bahnhofbuffet. Even wat stoeltjes ruilen, want ze zijn nog nat van de sneeuw. We drinken twee stange pilsjes en moeten dan ineens opschieten om de trein te halen.
Vanavond eten we weer bij het Da Vinci restaurant. Toen we aankwamen zat het restaurant vol. Langs ons twee Amerikanen (met een Amerikaanse mond) met twee hele kleine kinderen. Wat wij ervan begrepen is dat één dame van de bediening de moeder was van de kleintjes en dat deze dame zich nogal schaamde en blij was toen ze weg waren. Nu nog even lekker luieren op de kamer.