7 april 2023 – We hadden besloten om vandaag niet te gaan skiën. We zullen het maar een soort van rustdag noemen. Al is een rustdag niets doen, maar zoals jullie weten zijn we daar niet van. Dus uiteindelijk 11,3 kilometer op de teller en voetjes die het toch wel een beetje zwaar hadden.
Zoals reeds al een week voorspeld ging het vandaag sneeuwen. Dat brengt dan laaghangende bewolking met zich mee en als je dan aan het skiën bent zie je helemaal niets. Ook wel bekend als whiteout. Alles is wit en je ziet geen diepte meer laat staan waar je op staat. Dat wetende hebben we vandaag gekozen voor een geocache dag. Er is een Adventurelab in Zermatt en er zijn diverse losse te vinden in en rond het plaatsje.
We begonnen na de treinrit met een vier sterren cache achter het station. Die zijn alleen maar moeilijk als je er nog nooit één gevonden hebt. Hier viel mijn oog op een bordje wat aangaf dat er camera’s hingen. Echter zag ik nergens camera’s. Eén en één optellen en jawel daar was ie.
Daarna begonnen we door wat sneeuwbuien omhoog te lopen naar een kerk. Waar in de muur alweer een cache verstopt was. Gelukkig had men een spoilerfoto op de website gezet, waardoor het niet minuten duurde alvorens we deze gevonden hadden.
Nummer drie was flink omhoog. Langs allemaal hotels en appartementen. Ik snap niet zo goed hoe hier een 5 sterren hotel kan zitten. Wij liepen er hijgend en puffend voorbij en moet er echt niet aan denken om met heel mijn bagage hier omhoog te moeten. Laat staan elke dag met skischoenen naar beneden te moeten. Bovenop hadden we normaliter een mooi uitzicht over Zermatt. Niet vandaag met al die sneeuwbuien, maar de cache die hier ook weer in een soort van muur was verstopt was snel gevonden.
Terug in de hoofdstraat van Zermatt zijn we begonnen met de Adventurelab. Deze was interessant, want we leerde ineens heel veel over Zermatt. Over het allereerste hotel, de eerste bergbeklimmers van de Matterhorn en waar deze zijn begraven als ook waar men trouwt. We deden vijf plekken aan waar men de geschiedenis van Zermatt kon beleven. Op plaats nummer vijf stonden we bij de kapel in de wijk Winkelmatten. Een wijk die waarschijnlijk weinig bezoekers van Zermatt bezoeken. De kapel van de heilige familie was de laatste plek waar we een vraag moesten beantwoorden.
Na dit bezoekje zijn we de Moosstrasse ingelopen waar ik nog even een steile berg op ben geklommen. Zien jullie mij op de foto van de header? Hier moest ik flink zoeken op de steile berg. Karin was reeds omgedraaid, want zij vond het te glad en bleef beneden wachten. Na lang zoeken was ook deze cache gevonden. Tijd om terug te gaan naar het dorp.
Op de GPS staan allemaal mooie wandelpaden maar hier in Zermatt zijn de meeste paadjes privé en moesten we uiteindelijk toch weer terug. Dan maar de straat volgen en zo kwamen we bij de Matterhorn Express lift. Vanaf daar zijn we helemaal terug naar het treinstation gelopen om vanuit daar de trein terug te pakken naar Täsch. Een volle trein en toen we zaten kwam er een Duits gezin bij ons zitten. Ze hadden bij de Brezelköning op het station wat pretzels gekocht. En maar klagen dat het 38 euro kosten. Iets was wij al lang weten en daarom ’s morgens een extra broodje smeren bij het ontbijt. Blijkt even later dat ze onze buren zijn in het hotel.
Vanavond moest er natuurlijk ook weer gegeten worden. Nogmaals wortelsoep, maar nu met smaak. Afgelopen week in Zermatt was het een soort van Bouillonsoep, maar deze was gevuld met wortels. De tweede gang was een Gordon Blue met friet en als toetje een soort van tompoesje.
Nog even over de vaste gasten waar we gisteren mee bezig waren doornemen. De man in de witte North Face jas was er vanavond ook weer. Een gast met een kale kop die elke avond met zijn muts op binnenkomt en dan niets zegt en een koffie krijgt voorgeschoteld en even later weer verdwijnt. Ook hebben we nog de kok. Een grumpie old men die de hele dag loopt te sjouwen en heel veel rookt.
Dat was hem weer. Nu gaat de laptop op Nederlandse TV via de VPN. Groeten uit Täsch.