11 januari 2025 – Een dik pak sneeuw, 6 uurtjes rijden tot in Heidelberg. Prachtig hotel bovenop de Königstuhl, maar natuurlijk rijdt het historische treintje niet.
De dag begon al om 5 uur. We werden beide wakker van de herrie buiten. Ze waren druk bezig om de weg weer van alle sneeuw te ontdoen en zelfs de parkeerplaatsen. Dat doen ze toch wel goed. Toen we er om kwart voor negen overheen reden was het tot aan Visp sneeuwvrij.
We hadden beide geen honger vanmorgen. Een beetje stress van de rit naar het dal denk ik. We maken dan maar een paar boterhammen om mee te nemen en nemen afscheid van Astrid. We laden de spullen in en brengen deze naar de parkeergarage. Iets wat ik nog niet had verteld, maar de parkeergarage onder het hotel is 4 lagen diep. Dat zie je niet vanaf buiten, maar mooi gemaakt.
Ook fijn dat we onze auto niet hoeven uit te graven, want andere auto’s die buiten staan hebben een dikke laag sneeuw erop liggen. Die kom je trouwens de hele dag tegen op de snelweg. Een hele lawine komt er dan op je af als je er toevallig achter rijdt.
We rijden de garage uit, betalen de drank van afgelopen week en weg zijn we. Even rijden we wat kilometers om in Visp, omdat de routeplanner ons via de autotrein richting Interlaken wilde sturen. Dat willen wij niet en rijden weer via het meer van Geneve richting Bern en Bazel. In het dal bij Sion was het onderweg tot aan Montreux sneeuw en regen. Daarna gaat het best stijl omhoog en komen we in een winterwonderland uit met een prachtig zonnetje. Wat een verschil in een half uurtje rijden.
Bij Bazel kregen we een hele mooie détour van de navigatie. We reden via Rheinfelden en Lörrach zo Duitsland in. We rijden eigenlijk altijd dwars door Bazel heen en dat is bijna altijd file rijden. Nu hebben we helemaal geen last van de drukte. We rijden zonder oponthoud Duitsland in, er is zelfs geen grenscontrole. Vanaf hier is het nog 2,5 uur rijden tot aan Heidelberg, waar we vanavond en morgen slapen.
Het laatste stuk in Heidelberg gaat via een smalle tweebaansweg de Königstuhl omhoog. Hier staat ons gelijknamige hotel. De Königstuhl is de 567 meter hoge berg van Heidelberg en biedt een fantastisch uitzicht op Heidelberg, het Neckartal en de Rijnvlakte.
We checken in en genieten van het uitzicht over Heidelberg beneden ons. We lossen nog even de Earthcache op en bekijken een huwelijksaanzoek van een stel (ze zei ja). Er rijd vanaf hier normaal een bergtrein de Königstuhl op en neer, maar natuurlijk niet als wij er zijn. Het blijft een rode draad, met Duitsland en oude toeristische treinen. Deze trein is in ieder geval tot 28 maart in grote revisie.
Dan moeten we morgen met de bus naar beneden. Het hotel geeft meteen alle info en we kunnen morgen tickets in de bus kopen.
Vanavond eten we dan eindelijk kaasfondue. Heftig en zwaar maar wel lekker en Karin genoot ervan. Na het eten nog even een blik naar buiten om Heidelberg in het donker te zien liggen.