5 januari 2025 – We laten Bazel weer achter ons, bezoeken Montreux, Chateau de Chillon en rijden de berg op richting ons splinternieuwe hotel in Täsch.
Om 9 uur worden we wakker en hebben beide heerlijk gedroomd. We moeten wennen aan de putlucht die uit onze monden komt. We waren namelijk de tandenpasta vergeten en na de knoflook van gisteravond waren de mondjes vanmorgen lekker klef. Dan maar snel ontbijten, dan heb je daar geen last meer van.
Eerst brengen we de bagage naar de auto en schuiven daarna meteen aan bij het ontbijt. Het ontbijt was prima en kwamen niets te kort. Het regende in Bazel en dat was ook voorspelt. In de rest van Duitsland en Nederland was het een stuk slechter deze ochtend. Dus een goede keuze om een dagje eerder aan te rijden.
Terug bij de kamer stond de deur al open. De huishoudelijke dienst was al druk bezig om onze kamer op te ruimen. We vroegen de dame om ons even alleen te laten, want we willen eerst nog even een Nelson op de boot zetten.
Na een kwartiertje rijden we de parkeergarage uit, want uitchecken hoeft hier niet. De kamers werken namelijk met een code en extra zaken kun je alleen maar rechtstreeks kopen in een automaat. Even illegaal linksaf en de grens over Zwitserland in. Het was er nu een stuk rustiger dan gisteren. Ik maak nog even ruzie met een bus en de infrastructuur van Bazel alvorens we de snelweg oprijden.
Twee en een halfuur later parkeerde we de auto langs het meer van Geneve. We bezoeken hier de boulevard van Montreux en lopen vanaf de parkeerplaats over de Quai Alfred Chatelanat naar Chateau de Chillon. Chateau de Chillon een van de meest bezochte middeleeuwse kastelen in Zwitserland en Europa.
Wij vinden het er prachtig. Af en toe heerlijk in het zonnetje en met 9 graden helemaal niet koud. Entree van 15 euro vonden wij teveel. Wij gaan in plaats van naar binnen op zoek naar een paar Geocaches rond het kasteel. We vinden er één onder een informatie zuil, bij de mini haven van Le Cabanon de Mam‘s en zelfs een 4 sters cache bij het station.
Terug bij de auto zien we dat we eigenlijk een parkeerkaart hadden moeten gebruiken. Helaas dat waren we vergeten. Snel weer verder richting Täsch. Steeds meer sneeuw komen we onderweg tegen als we omhoog rijden. Maar tot problemen leid dit niet. We rijden Täsch binnen en vinden al snel ons hotel.
Het hotel Porta Cervino is sinds December pas open. Afgelopen week kreeg ik telefoontje dat we een gratis upgrade naar dit hotel kregen. Het restaurant wordt pas donderdag geopend, maar wij hebben er al gegeten. Het personeel is nog wat onwennig, spreken voornamelijk Italiaans, Frans, maar het Duits is net zo goed als dat van mij. Dan maar in het Engels. Zeker met de hotel manager. Tenminste dat is wat wij denken.
De bagage werd voor ons uit de auto gehaald, naar de kamer gebracht, de skischoenen naar de skiruimte en de auto werd de als valet parking de parkeergarage ingereden. Even later kreeg ik de sleutel terug en kregen we nog een welkoms drankje.
Na het drankje liepen we naar de lift om naar kamer 34 te gaan. Alles mooi en nieuw. We pakten uit en ineens stonk het naar open haard in onze badkamer. Dat is best raar, dus even met de hotel manager op zoek naar de oorzaak. Het bleek de pizzaoven te zijn. Deze zit blijkbaar op onze afzuiging. De hotelmanager vond het wel leuk om uitgedaagd te worden. Dus meteen de vraag hoe we de TV werkend kregen op een HDMI. Hij pakte de hele TV eraf en zo kon ik de laptop aansluiten. Volgens het menu zou de HDMI aan de zijkant moeten werken, maar dat bleek de achterste te zijn.
Vanavond aten we samen met nog een paar Duitsers in het Restaurant Da Vinci. 3 gangen mochten we kiezen vanaf de kaart. Alles wat je maar wilde. De prijzen die erachter stonden waren gelukkig niet voor ons. Een soepje 16 euro en hoofdgerechten van ongeveer 40 euro mochten we dus vergeten. Alleen de 2 halve litertjes bier waren voor onze rekening.
Nu nog even Tv kijken en morgen voor het eerst in 2025 de ski’s onder.