16 september 2021 – Vroeg uit de veren om een van de 50 permits te bemachtigen voor de Tall Trees Grove. Via een hobbelige rit en een stevige afdaling belandden we tussen de gigantische Redwoods – een adembenemende ervaring. Net op tijd terug, want ’s middags barstte het noodweer los.
Het weerbericht voorspelde onweer en stortregen in de middag. Als we vandaag nog iets wilden zien, dan moest het vroeg gebeuren. De wekker ging om 7 uur en na een fantastisch uitgebreid ontbijt. Het beste ontbijt van deze reis tot nu toe. We stapten al om 8.20 uur in de auto. Ons doel: een permit bemachtigen voor de Tall Trees Grove, een exclusief wandelgebied in het hart van Redwood National Park.
Op jacht naar een permit
Vanaf Klamath reden we naar het Thomas H. Kuchel Visitor Center. Dat opent pas om 9 uur, en wij waren iets te vroeg. Voor de slagboom met “Road Closed” geparkeerd, maakten we eerst een korte wandeling naar de oceaan. De frisse zeelucht en het geruis van de golven gaven de ochtend een perfecte start.
Iets na negen kwam een ranger om de slagboom open te maken. We reden er direct achteraan en waren daardoor de allereerste die binnenstapten. Slechts 50 mensen per dag krijgen hier een permit en vandaag waren wij er bij!
De ranger legde ons uit dat de rit naar de trailhead minstens een uur zou duren, via een steile weg omhoog (Bald Hills Road) en daarna een lang grindpad van 7 mijl. Om de slagboom onderweg te openen kregen we een unieke code mee. “Houd het weer in de gaten,” waarschuwde hij. “Vanmiddag wordt het echt bar en boos.”
Een hobbelige rit door de heuvels
We geloofden de ranger meteen. Bald Hills Road slingerde steil omhoog en onze auto had het zwaar. Daarna begon het grindpad: smal, bochtig en bezaaid met kuilen. Soms werden we zo door elkaar geschud dat het leek alsof de auto uit elkaar zou rammelen.
Op sommige stukken stond de zon zo fel op de voorruit dat we niets konden zien. Niet echt ideaal op zo’n weg, maar gelukkig bereikten we heelhuids het trailhead. Tot onze verrassing stonden er al drie andere auto’s – blijkbaar waren we toch niet de allereerste.
De afdaling naar de gigantische Redwoods.
Met de rugzak op en de camera in de aanslag begonnen we aan de afdaling: zo’n 200 meter omlaag, door een groen tapijt van varens en tussen steeds hogere bomen. Het pad was niet alleen maar steil, maar afwisselend glooiend, waardoor het goed te doen was.
En toen bereikten we de Tall Trees Grove. Een relatief klein stuk bos van slechts zo’n 600 vierkante meter, gelegen langs Redwood Creek. Maar wat een plek! Gigantische Redwoods, donker van stam en torenhoog, groeiden dicht naast elkaar. Tussen hun wortels en stammen tierden enorme varens. Het voelde alsof we door een kathedraal van natuur liepen: hoog, stil en bijna onaards.
Elke bocht bracht een nieuwe verrassing. Soms een boom zo breed dat je je nauwelijks kon voorstellen dat hij ooit om zou vallen. Soms een opening waardoor een straaltje zonlicht op het groene bladerdek scheen. Je voelt je nietig tussen deze levende monumenten.
Terug omhoog en een bijzondere ontmoeting
Na een tijdje rond te hebben gelopen en gefotografeerd, begonnen we weer aan de klim terug. Met een stevig tempo stonden we na een half uur alweer bij de auto.
Op de terugweg over het grindpad kregen we nog een bonus: Karin keek recht in de ogen van een grote bosuil die vlak voor haar wegvloog. Onze eerste uil in het wild! Even later stopten we bij de Redwood Creek Overlook, waar we met een kop thee nog een laatste blik wierpen op de groene heuvels.
Regen en Big Tree
Rond 13.00 uur reden we de Newton B. Drury Scenic Parkway op en maakten bij de Big Tree nog een korte wandeling. Het weer trok ondertussen steeds meer dicht, en toen de eerste druppels vielen, wisten we dat het tijd was om terug te keren.
Precies om 14.00 uur barstte de regen los. Het water gutste naar beneden en de auto kreeg een gratis douche en dat was meer dan verdiend na zo’n stoffige rit.
Terug in het hotel
Een warme douche, droge kleren en daarna lekker relaxen: zo sloten we deze intensieve dag af. Vanavond rustig wat eten en op bed een serie kijken. Morgen wacht opnieuw een dag vol reuzen, want dan rijden we over de beroemde Avenue of the Giants.
Praktische tips voor Tall Trees Grove
Permit: Gratis, maar verplicht. Dagelijks slechts 50 beschikbaar bij het Thomas H. Kuchel Visitor Center. Wees er vroeg bij.
Rijtijd: Vanaf Klamath ca. 1 uur naar de trailhead, waarvan 7 mijl hobbelig grindpad. Alleen toegankelijk met code.
Wandeling: Ongeveer 6 km (heen en terug), 200 meter hoogteverschil. De afdaling is makkelijk, de terugweg vraagt wat conditie.
Beste tijd: In de ochtend, vóór de drukte en vaak ook vóór de regen.
Tip: Neem water en snacks mee, en reken op slechte wegen – je auto krijgt het zwaar.