7 juli 2025 – Een kriebel in de keel, Kabelvåg op ons gemak en een verrassende “First to Find”
Als ik mijn ogen opendoe, voelt het alsof ik vannacht schuurpapier heb doorgeslikt. Ai… dat begint lekker. Meteen een Trachitol erin. Zou ik dan toch een verkoudheid te pakken hebben?
Karin loopt even alleen naar de supermarkt, terwijl ik mezelf rustig op gang probeer te krijgen. Geen hoge bergen vandaag. We schuiven onze geplande klim een dagje op, want met dit lijf ga ik voorlopig nergens omhoog.
In plaats daarvan besluiten we om op ons gemak een Adventure Lab door Kabelvåg te wandelen en onderweg een paar geocaches mee te pakken. De eerste ligt vlak bij ons appartement en zou een lastige 4-sterren-cache zijn. Maar wij hadden het logboek binnen drie minuten in handen. Gelukkig heeft Karin lange nagels en die kwamen hier goed van pas.
De Labcache leidt ons dwars door Kabelvåg, dat toch groter blijkt dan gedacht. We komen langs de indrukwekkende Vågankerk, ook wel de kathedraal van de Lofoten. De kerk uit 1898 torent statig boven het landschap uit en is zelfs vanaf zee zichtbaar. Met maar liefst 1200 zitplaatsen is het de grootste kerk van Noord-Noorwegen en een van de grootste houten kerken van het land. Best bijzonder.
Onze route voert verder langs de Lofoten Folkehøgskole en de filmacademie van de Universiteit van Tromsø. Achter de filmacademie slingert een steil pad de berg op, met touwen om je aan omhoog te trekken. Boven wacht het standbeeld van koning Øystein. Deze koning uit de vroege 12e eeuw bouwde hier vissershutten en een kerk, waarmee hij een belangrijke rol speelde in de geschiedenis van de regio.
Vanaf daar dalen we weer af en lopen richting het Lofotenmuseum, waar we de laatste vraag van onze Labcache beantwoorden. Het was een prachtige wandeling: smalle paadjes vol wilde bloemen, ruige rotsen, en steeds weer dat uitzicht op de Noorse zee.
Eenmaal terug bij het appartement puzzel ik nog even op de vragen van een Earthcache die we eerder bezochten. Het is een flinke kluif, maar ik stuur mijn antwoorden toch vol vertrouwen op. En ja hoor: een paar uur later krijg ik een berichtje terug van de cache-eigenaar. Alles goed beantwoord én… we blijken de allereerste te zijn! Een “First to Find” in Noorwegen – onverwacht, maar superleuk!
’s Avonds houden we het rustig. We kijken een beetje Tour, rommelen wat in de keuken en maken taco’s – op z’n Noors. Het smaakt verrassend goed, maar of we het thuis nog eens maken? We zullen zien.
Na het eten ploffen we op de bank voor een serie. Drie afleveringen later hebben we het allebei ineens, voor het eerst deze vakantie koud. Tijd om lekker in bed te kruipen. Hopelijk ben ik morgen weer een beetje opgeknapt… want die berg roept.