8 juli 2025 – Moddervoeten, mislukte berg en mooie momenten
Om half zes word ik wakker met een neus die vol zit en een keel die nog steeds voelt als schuurpapier. De zon schijnt fel het appartement in, dus ik grijp naar mijn oogmasker en neem een Trachitol. Daarna lukt het gelukkig nog om wat slaap mee te pakken.
Om negen uur staan we op, smeren ontbijt voor onderweg en stappen in de auto. We rijden een klein half uurtje verderop, richting de Hellostinden. Een berg vol Challenge-geocaches, dus best interessant. We parkeren op een klein grint parkeerplaatsje en trekken onze wandelschoenen aan. Net als we willen vertrekken, zien we dat parkeren hier 30 kronen kost en dat je moet betalen bij café Gamle Skola, iets verderop. Daar blijkt parkeren gratis, dus hop de auto verplaatst. Wel moeten we daarna een stukje langs de drukke E10 lopen. Niet ideaal. Gelukkig vinden we snel een zijpad, iets om, maar veiliger al is het wel flink moerassig.
De eerste geocaches liggen opvallend ver van het pad. We moeten dwars door het natte veen, springend van graspol naar graspol. Niet bepaald logisch in zo’n kwetsbaar gebied. Toch lukt het: de eerste koker is gevonden. Na vijf caches besluiten we om om te keren. Ik voel me gewoon niet fit genoeg om de top te halen, en Karin vindt de tocht sowieso maar niks: nat, glibberig en met continu het geraas van de E10 op de achtergrond. De combinatie van sompige ondergrond en verkeerslawaai maakt het allesbehalve een fijne wandeling.
Terug bij het café worden we vriendelijk verzocht onze schoenen uit te trekken om binnen koffie te kunnen drinken. Daar hebben we nu even geen zin in. We lopen achterom weer naar buiten, net op tijd om een laagvliegende helikopter over het fjord te zien scheren. Wat ‘ie precies aan het doen was, blijft een mysterie.
We besluiten om te gaan roadtrippen en rijden richting Gimsøya, een eiland dat onze verhuurder enthousiast aanraadde. Misschien hebben we de verkeerde afslag genomen, want het is er mooi – maar niet spectaculair. We stoppen bij de houten Gimsøy Kirke, waar we een geocache zoeken en genieten van het uitzicht over een rustig strand. Hier eten we ook onze boterhammen, met zicht op zee en stilte om ons heen.
Op de weg terug rijden we over de bruggen naar Kabelvåg en maken nog een korte stop bij de pier met het kleine vuurtorentje. Er zou hier een geocache verstopt moeten zitten “onder de straat” – maar waar? Het blijft voor ons een raadsel.
Op de terugweg lopen we binnen bij Lofoten Glass AS. De glazen kunstwerken zijn prachtig, maar vooral één stuk valt op: een ronddraaiend glasobject dat het noorderlicht nabootst. Magisch. Zeker even opzoeken online als je nieuwsgierig bent.
Eenmaal terug bij het appartement plof ik op de bank. We hebben toch weer 11.000 stappen gezet vandaag. Na wat tv en een makkelijke maaltijd kijken we nog een aflevering van onze serie. Straks een paar paracetamols erin en dan hopelijk lekker slapen. Morgen reizen we alweer naar ons laatste verblijf op de Lofoten, waar we zondag het mooie Noorwegen weer gaan verlaten.