zaterdag 24 juni 2023 – Eindelijk weer eens lekker geslapen vannacht en dat is heerlijk. Om acht uur ging het wekkertje en toen zijn we maar opgestaan. Honger hadden we niet en dus werd het ontbijt in een plastic broodzakje meegenomen voor iets later op de dag. Het werd vandaag prachtig weer met een strak blauwe lucht.

Nadat we klaar waren zijn we naar beneden gewandeld. Via het station loop je dan zo bij de kabelbaan van Lauterbrunnen naar Grütschalp binnen. We kochten twee enkeltjes naar Mürren voor CHR 11,20 per persoon. We werden met heel veel mensen in de cabine van de kabelbaan gepropt. Helemaal vol en dan is het maar goed dat dit ritje niet zo lang duurt. Vier minuten later stapten we 685 meter hoger uit en liepen we rechtstreeks de trein in die ons naar Mürren bracht.

Ruim een kwartier zit je in dit kleine treintje met prachtig uitzicht op de Eiger, Mönch en Jungfrau. En zeker met dit mooie weer liggen de bergen er prachtig bij. Vanaf Grütschalp kun je ook heel goed de Sphinx van de Jungfraujoch zien. Dit hartstikke dure uitje naar de top of Europe laten wij voor wat het is. Wij genieten er via deze weg ook zeker van. De trein heeft ramen die helemaal open kunnen en zo neem je veel beter op wat je allemaal ziet.

Na een dik kwartier stapten we in Mürren uit. Dit dorp ligt op 1.638 meter boven zeeniveau en is autovrij. Wil je er komen dan doe je dat via de weg die wij vanmorgen hebben genomen of via een andere kabelbaan aan het eind van het dal. Een leuk weetje is dat Mürren 450 inwoners heeft en er 2.000 hotelbedden zijn.
We zijn door het dorpje gewandeld en hebben nog een gedeelte van het AdventureLab gedaan. Nog een magneetje gekocht en daarna zijn we begonnen om vanuit Mürren de 4 uur durende afdaling naar ons appartement te ondernemen.

Het eerste deel loopt langs de spoorbaan tot aan Winteregg. Dit is een populair en druk stuk wandeltraject in beide richtingen. Wij nemen een iets hoger pad en dan zie je alleen nog een paar mountainbikers en zijn de Aziaten ineens op. Continue hebben we Adembenemend uitzicht op de prachtige Eiger, Mönch en Jungfrau. Op de foto’s komt het toch niet over, maar we hebben er toch heel veel gemaakt en elke keer met hetzelfde uitzicht.

Voorbij Winteregg begint de echte afdaling naar Lauterbrunnen. Een prachtige afdaling, maar op een gegeven moment branden de voetjes, schenen en bovenbenen door het constant naar beneden gaan. De paden zijn super steil en soms glijden we over de wat grotere stenen een stuk naar beneden. Het is maar goed dat we de wandelstokken mee hebben. Zo kunnen we het evenwicht een beetje verdelen.

Na een dikke drie uur bereiken we de top van Lauerbrunnen. We zien aan de andere kant ons appartement en auto staan. Echter moeten we nog honderd meter naar beneden en dus ook weer omhoog. We gaan eerst naar de plaatselijke Coop supermarkt. We kopen brood en kaas. Ketjsing!!! 15 euro mijnheer!!! Koekoek maar wel lekkere kaas gelukkig.

Via het station lopen we weer steil omhoog en pauzeren even bij een huis met schaduw. Dat vond de bewoner, zo’n oude zure man, niet goed. Al mopperend kwam hij op ons af. Waarom maakt hij zich zo druk? Als hij de rest van de dag achter de geraniums zit ziet hij echt niet dat daar meer mensen even uitrusten. Moeten ze die wegen maar niet zo steil maken hier.

Eindelijk thuis… Meteen een halve liter bier binnen een minuut naar binnen. En die was me toch lekker. Een heerlijke Helle Appenzeller halve liter. Daarna de natte kleren uit even uitzweten en onder de douche. Oeps wat zijn we rood geworden vandaag. De kuiten, armen en oortjes hebben iets teveel UV gehad vandaag.
De rest van de avond languit op de bank en uitrusten.


