20 augustus 2023 – We gaan vandaag een dag naar Keulen. We beginnen de dag met het regelen van kaartjes voor het openbaar vervoer. Na een paar pogingen lukt het. We bezoeken de machtige Dom van Keulen, de Hohenzollernbrücke, bezoeken mijn jeugdheld en zitten heerlijk op het terras aan de Rijnkade.
Na een goede nacht en een goed ontbijt probeer ik wat kaartje voor het openbaar vervoer te regelen. We kiezen voor een 24 uurs ticket via de website van VRS. Na lang rommelen lukte het me eindelijk om 1 ticket af te rekenen. Netjes via de Rabobank app. Maar het tweede kaartje kan dan ineens niet meer en moet mijn telefoon aangemeld worden. Karin heeft uiteindelijk met haar telefoon het tweede kaartje besteld en zo mocht ze ook met Rabobank App betalen.
We liepen naar het tram station van Brühl zuid. Hier komt de tram/metro naar Keulen centraal. De metro rijd maar twee maal per uur op zondag. Om 3 over en 3 over half. Om drie minuten over elf begon onze reis van 35 minuten naar Keulen centraal. Het was alweer lekker warm in de tram, maar het laatste stuk gaat onder de grond, waar het ondertussen erg druk is met passagiers. De Tram zat goed vol toen we uitstapten bij Keulen centraal.
We gingen van de metro uit de trap omhoog en liepen zo meteen tegen de gigantische dom van Keulen aan. Wat een giga kerk is dit. Het is de grootste kathedraal in Duitsland en dat snap ik wel. Hoewel de dom in de Tweede Wereldoorlog door veertien zware luchtbommen werd geraakt, heeft hij de oorlog zonder desastreuze schade doorstaan. Een hoge muur, bekend als de Kölner Domplombe, voorkwam dat de noordelijke toren instortte. Amerikaanse vliegeniers gebruikten de dom als oriëntatiepunt; bijna 90% van Keulen was platgebombardeerd, maar de dom stond er nog.
Om de dom ligt een Adventure Lab. Deze doen we, maar zo gemakkelijk is het nog niet. Aan de rechter zijde van de dom is veel afgesloten en er staan tribunes. Na wat speurwerk op internet was hier gisteren een concert ter ere van het 50-jarig jubileum van Bläck Fööss. Geen idee wie dat is, maar het was best groot. Maar we geven niet op en na een klein beetje omlopen werden toch alle punten en vragen beantwoord.
Daarna zijn we naar een echt Geocaching event gegaan op het plein van de dom. Van 12 tot half één was er een meet en greet. Niets bijzonders alleen een logboek tekenen. Daar waren we dus snel mee klaar. We namen nog een paar foto’s van de dom en zijn toen weer gegaan.
We liepen naar de imposante Hohenzollernbrücke. De meer dan een eeuw oude spoorbrug, met een totale lengte van 410 meter is een indrukwekkende verschijning over de Rijn. De treinbrug is één van de belangrijkste knooppunten van het Duitse en Europese spoornet. Hier bleef tot aan de bouw van de brug in 1859, het West-Europees spoornet (Frans en Belgisch netwerk) van het Midden Europees netwerk van elkaar gescheiden. Door de opening van de brug werd er een verbinding gemaakt. Met ongeveer 1200 treinen per dag was dit goed te merken. ICE, Thally’s vanalles zag je hier.
Daarnaast heb je vanaf de brug een prachtig uitzicht over de Rijn en de stad. De hekken die tussen de voetpaden en het spoor staan hangen vol met kleine sloten. Dit is een uit Italië overgewaaide gewoonte. Met je partner hang je een slot aan het hek van de brug en de sleutel gooi je in de rivier. Er hangen er naar schatting inmiddels ongeveer 100.000 aan de brug.
Wij gaan op zoek naar een slotje tussen al deze sloten, waarvan er één is die een Geocache bevat. Een speld in een hooiberg zou je denken. Gelukkig zijn er een paar goede tips en vinden we de Geocache na niet al te lang zoeken. Het open maken duurt langer omdat we er bijna niet bij kunnen.
Aan de andere kant van de Rijn maken we nog wat foto’s en gaan dan lekker zitten op het terras bij Sticky Fingers We bestellen binnen twee biertje, want het blijkt zelfbediening te zijn. Wil er iemand voorkruipen, maar de man achter de kassa verwees deze dame mooi terug. We genieten even van deze koude rakker en lopen na een half uur weer verder over de Rheinpromenade richting de Deutzer Brücke. Hier was een moslim keihard aan het zingen. Niet mijn smaak muziek als je het mij vraagt en Karin vond het ook niks. Pas toen we de Altstadt binnenwandelde was de muziek ver genoeg weg.
De middeleeuwse Altstadt van Keulen was ooit de grootste van Duitsland. Na de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog is alleen het deel tussen de Alter Markt, de Heumarkt en de rivier de Rijn gerestaureerd. De wandeling ging langs de gekleurde huisje. Dit zijn de zogeheten Stapelhäuser en hier is ook de Fischmarkt. We liepen door de steegjes van de Altstadt en liepen nogmaals richting de dom.
Nu gingen we binnen kijken. Op zondag is de openstelling beperkt, want er zijn ook missen. We deden nog een adventure Lab, maar nu binnen. Wat een pracht en praal allemaal en je mag ook overal maar heenlopen.
Daarna zijn we de Altstadt uitgelopen richting de moderne Winkelstraten. Hier zit ook de WDR en daar staat mijn jeugdheld die Karin niet kent. Het programma met de muis is een van de meest succesvolle kinderprogramma’s op de Duitse televisie. Het wordt sinds 1971 op zondagochtend uitgezonden en ik keek het volgens ons mam samen met ome Bert. Natuurlijk moeten we de geocache vinden en met haar op de foto. De geocache was goed verstopt, want er was eefiets tegenaan gezet. Gelukkig viel Karin’s oog erop. Even verderop stond ze dan. Even wat foto’s en daarna met de tram of metro de verkeerde kant op.
Het duurde best lang alvorens het volgende station kwam. Daaruit concludeerde ik dat we de verkeerde kant opgingen. We stapte dan ook maar snel uit. Dit was een groot station, waar we niet zo snel konden vinden waar we naartoe moesten. Nog maar even extra goed op de kaart kijken en toen wisten we waar we naartoe moesten. We gingen terug naar Sticky Fingers. Daar gaan we nog een uurtje lekker op hert terras zitten en gaan daarna terug naar het hotel.
Terug aan de rijn gingen wel lekker op hetzelfde terras zitten. Nu met een paar flinke biertjes. Een beetje mensen kijken en nadat we de tweede op hadden zijn we naar het hoofdstation gewandeld. Daar namen we de tram terug naar Brühl, waar we een 40 minuten later binnen wandelden.
Vanavond namen we hamburgers. Ook deze waren weer lekker. Nog even douchen en daarna moe maar voldaan een beetje TV kijken.
