1 juli 2024 – Het regende flink vannacht en vanmorgen in Garmisch-Partenkirchen. En wat we wel al geleerd hebben is dat de regenradar voor geen meter klopt. Elke keer weer ontstaan er buien die helemaal niet op de radar stonden.
Rond een uur of 11 leek het een beetje op te klaren. De schoenen aan en de regenjas in de rugzak. Een boterhammetje mee en wat te drinken.
Tijd om vanaf het appartement naar de Partnachklamm te wandelen. Vanaf het appartement naar de ingang van de kloof was 4 kilometer lopen en 120 meter omhoog. We lopen langs het spoor van de tandradbaan en de lokale trein. In de verte zien we de Olympiaschanze opdoemen. Eén van de skispringschansen van het vierschansentoernooi.
We lopen voor de schans door de kloof in waardoor de wilde Partnach stroomt. Het wordt steeds smaller en smaller, totdat we bij de kassa komen. Daar betalen we tien euro per persoon voor de toegang.
Het is een korte wandeling door de 80 meter diepe kloof van ongeveer 800 meter lang, maar het is er prachtig. Een imposante en unieke ervaring, om hier langs de brullende stroomversnellingen te lopen en zeker met de vele regen van de laatste paar dagen zie je nu overal watervallen naar beneden komen.
We proberen zo goed mogelijk wat foto’s te maken, maar elke keer weer worden we nat. Uiteindelijk dan toch maar de regenjas aan en de pet op. Het duurde dan ook niet heel lang alvorens we aan de andere kant uit de kloof liepen.
We besluiten om na de kloof via een beklimming naar de partnachalm terug naar de kassa te lopen. Nu begon het juist te regenen. Hey dat hadden ze nog niet aangegeven! We lopen over een bruggetje waar je mooi kon zien dat een modder rivier met gletsjer water gemengd wordt. Daarna moeten we steil de berg op. Zijn we nu nat van de regen of van het zweet? Waarschijnlijk allebei, maar de regen koelt ons wat af.
Bovenaan gekomen kiezen we het pad wat terug loopt richting Eiserne Brücke. Een heel steil pad naar beneden waar we goed moeten uitkijken, want de stenen zijn soms best glad. En je weet het we hebben Karin bij. Op de brug aangekomen hebben we nog één keer een prachtig uitzicht op. Het laatste stukje naar beneden hebben we nog een paar keer een prachtig uitzicht.
Terug bij de kaartcontrole begint het licht te druppelen. Niet heel veel later gaat het druppelen over in een hoosbui. Een goed kwartier blijft het kei hard regenen en er valt nergens te schuilen. De regenjas deed zijn werk, maar de broeken bleven heerlijk aan je benen plakken. Pas toen het wat minder hard ging konden we schuilen. We kozen er dan toch maar voor om door te lopen. De kloof uit, langs de schapen en het de terreinen van de BMW Motorrad Days 2024, terug naar het appartement.
De doorweekte kleding kon eindelijk uit. En jawel na een heerlijke warme douche gaat om vier uur ineens de zon schijnen. Kunnen we mooi nog even alles drogen in de zon. Nu nog even nagenieten van de wandeling door de kloof. De Tour de France staat aan en Karin is bezig om de pastasaus voor straks te maken.