2 juli 2024 – Vandaag eindelijk eens opgestaan zonder dat het regende of dat het flink dreigde. Jawel de eerste droge dag van de vakantie is een feit. Morgen is het weer wat anders als je de voorspellingen moet geloven, maar of die juist zijn?
Na het ontbijt bezoeken we nog even de Lidl, om daar wat bierblikken in te leveren en om hamburgers te kopen. Alles uitverkocht behalve de te dure Bio hamburgers of een 10 pak. Dan maar een kaasje voor vanavond en weer in een veel te drukke rij aansluiten. Met het statiegeld eraf moesten we 17 cent afrekenen. Dat moesten we dan toch maar even pinnen, want portemonnee hadden we niet bij, die zat nog in de rugzak.
Snel de auto weer bij het appartement neerzetten en door naar het station aan het eind van de straat, waar de RB64 tandradbaan ons naar de Eibsee bracht. We kopen een kaartje bij de automaat. Het Hausberg station is ook niet veel meer dan een perron met vijf stoeltjes en een kaartjesautomaat.
Al toeterend kwam hij uit Garmisch-Partenkirchen aanrijden. Deze trein gaat via Grainau, waar we moesten overstappen naar de Eibsee en de trein gaat dan via een lange steile tunnel naar het Zugspitzplatt. Wij kiezen voor de goedkope versie, want de Zugspitze en alle andere bergen hingen weer eens in de wolken.
We stappen uit en lopen richting de EIbsee. We starten met een Geocache en wandelen eerst even de souvenirs shop van de kabelbaan binnen. Daar vinden we het ideale souvenir die we later vanmiddag meenemen. We maken daarna nog even een foto en zien daarna een onbeheerde computer die de kabelbaan kan bedienen. Toch weersta ik de verleiding om iets met die muis te doen en we lopen naar buiten.
We beginnen te wandelen langs de EIbsee. Men noemt dit meer niet voor niets één van de mooiste meren van Beieren. We lopen eerst een stuk flink omhoog en daarna weer naar beneden richting de waterkant. Het groene glinsterende, kristalheldere water is prachtig. Zeker als het Zugspitz-massief zich soms door de wolken laat zien op de achtergrond.
We maken net zoals de vele andere toeristen veel foto’s. We wilde eigenlijk helemaal rondlopen langs het pittoreske juweeltje, maar uiteindelijk besluiten we op zoek te gaan naar een Instagram Hotspot. Dit is een plek waar een soort van Menhir uit het water steekt.
Ik had op internet al eens gevonden dat de plek best lastig te vinden was en dat klopte ook. We zijn een goed half uur aan zoeken geweest. Door de bossen over de vele paadjes en kleine meertjes die niet op de GPS stonden. Maar uiteindelijk vonden we de plek. We hadden het er beide warm van. We maakte wat foto’s en besloten daarna om langzaam aan weer terug te lopen naar de trein. Het rondje afmaken zou te lang duren.
Onderweg terug doen we nog een Geocache en komen rond 15:00u aan bij de Zugspitzbahn. Daar kopen we het souvenir en gaan snel terug naar de trein. Deze zou om 15:15u vertrekken richting Garmisch. Het is druk op het perron met allemaal wandelaars en of bezoekers van de Zugspitze. Die herken je aan de winterjas.
Een half uur later staan we weer binnen in ons appartement. Vanavond eten we lekker simpel. Croque-Monsieur met sla met Ka’s dressing. Nu is het tijd voor Nederland – Roemenië. Morgen gaan we verder naar het zuiden richting Misurina aan het meer met uitzicht op de drie zinnen.