19 september 2019 – Vandaag genoten we van Kirby Cove, Battery Spencer en Point Reyes, al werkte de mist niet mee bij de Golden Gate. We zagen twee keer een coyote en bezochten onder andere de Cypress Tree Tunnel en het scheepswrak in Inverness. Na een laatste dag vol bochten, eten bij de Mac en een strijd met de koffers, maken we ons klaar voor de terugvlucht.
We werden vanmorgen wakker doordat er een hele groep Amerikanen luidruchtig voor onze deur zat te kletsen. Niet zachtjes, maar echt hard, zodat we letterlijk alles konden volgen. Ons wat chagrijnige ontwaken deed ze blijkbaar beseffen dat er ook nog andere mensen probeerden te slapen in de kamer naast waar ze zaten.
Toen ik even naar buiten ging, begreep ik waarom ze daar zaten: het regende, en onder de grote parasol konden ze droog hun ontbijt opeten. Ze keken me een beetje vreemd aan toen ik naar de straat liep voor een sigaretje. Toen ik terugkwam, waren ze verdwenen en konden wij rustig zelf ontbijten. Het aanbod was eenvoudig, maar prima: zoete koekjes, croissants, fruit (voor het eerst deze vakantie bij het ontbijt), slappe koffie en uit de koelkast water, cola en andere drankjes.
Golden Gate brug
Na het ontbijt pakten we de auto en reden richting de noordkant van de Golden Gate brug. Ons plan was om te parkeren bij Battery Spencer en van daaruit naar Kirby Cove te wandelen. Helaas waren de toegangswegen afgesloten en moesten we een omleiding volgen. Die voerde ons door dichte mist die vanaf zee het land op kwam rollen. Na een half uur rijden kwamen we toch op de bestemming aan. Er stonden maar een handjevol auto’s; blijkbaar hadden ze alles omgegooid naar eenrichtingsverkeer.
Af en toe zagen we door de mist flarden van de beroemde brug. Vanaf Battery Spencer liepen we over een grindpad naar beneden, een weg die alleen toegankelijk is met een permit voor auto’s. Halverwege sprong er ineens een coyote de berm in. Ik zag hem, maar Karin miste hem net. We hebben nog even gezocht, maar hij liet zich niet meer zien. Het pad naar beneden liep door struiken en bomen die heerlijk geurden. We weten niet precies waarvan die geur kwam, maar waarschijnlijk van bomen die hun schors verliezen.
Kirby Cove
Beneden, bij Kirby Cove, was het ineens helder en hadden we een prachtig uitzicht op San Francisco en de Golden Gate brug. We wandelden het strand af, op zoek naar de bekende Kirby Cove-swing, de schommel die vaak op sociale media opduikt. Helaas: geen schommel te bekennen. Alleen wat oude touwen hingen er nog. Blijkbaar heeft de National Park Service de tak waar de schommel aan hing verwijderd. Jammer dat we dit niet konden meemaken, maar het uitzicht maakte alles goed. Daarna moesten we weer terug omhoog. Dat viel eigenlijk heel erg mee, zeker in vergelijking met sommige wandelingen die we de afgelopen weken hebben gedaan.
Battery Spencer
Boven aangekomen liepen we nog door naar de top van Battery Spencer. Hier heb je normaal een perfect uitzicht op de Golden Gate brug, maar de mist was ondertussen weer helemaal terug. We bleven een half uur zitten om even uit te rusten van de klim en probeerden steeds de brug te fotograferen als hij kort zichtbaar werd. Het ging zo: “Ja! Nu! Camera aan… oh nee, alweer weg.” Zo bleef het maar doorgaan, meestal bleef het beeld gewoon wit. Wel zagen we mooi de fietsroute liggen die we een paar jaar geleden met Brigitte en Nick naar Sausalito hebben gefietst.
Point Reyes National Seashore
Na ons bezoek aan Battery Spencer reden we door naar Point Reyes National Seashore. Dat was een rit vol haarspeldbochten, en na een uur kwamen we aan in Inverness. Daar ligt een oud scheepswrak waar we even stopten voor wat foto’s.
Vervolgens reden we door naar de Cypress Tree Tunnel, een laan van hoge bomen die samen een soort groene kathedraal vormen. De vuurtoren in het gebied bleek helaas afgesloten, dus daar konden we niet heen, wat jammer was, want dat is een prachtig stuk natuur. Maar ook de Cypress Tree Tunnel was indrukwekkend.
Op de terugweg zagen we voor de tweede keer die dag een coyote de berm in springen. Karin riep enthousiast: “Hee, een hertje… een wolf… uhh, nee, een coyote!” Na opnieuw talloze bochten kwamen we aan in San Rafael, waar we besloten te stoppen bij de Mac. Heerlijk gegeten en daarna nog snel voor 10 dollar getankt – goed voor 9,5 liter. Voor de rekenaars: dat is ongeveer 1,05 dollar per liter, en de dollar staat vrijwel gelijk aan de euro.
Daarna reden we terug naar ons verblijf om de koffers in te pakken. Dat bleek nog een hele uitdaging, vooral omdat Karin in Seattle nieuwe kleding had gekocht. Alles paste maar nét, en we stonden er zwetend bij. Uiteindelijk lukte het toch, en sloten we de dag af met onze laatste biertjes in Amerika.
Gegroet allemaal! Vrijdagmiddag hopen we op Schiphol te landen. Er volgt nog een laatste blog, maar wanneer precies weet ik nog niet.