25 oktober 2022 – De één na laatste dag in Italië stond in het teken van een bezoek een Pompeii. De stad die in 79 na Christus werd bedolven onder een dikke laag lava, door de uitbarsting van de Vesuvius. Door de dikke laag lava is de stad goed bewaard gebleven en geeft het je een goed beeld van het Romeinse leven.
Het ontbijt in onze B&B werd ’s morgens bij de voordeur onder aan de trap neergezet en daar konden wij om half negen het ontbijt ophalen. Zoals we al gewend zijn was het weer een traditioneel Italiaans ontbijt. Weer alleen maar zoetigheid en daar hadden we beide geen zin in. Dus werd een flink deel van het ontbijt in de rugzak gedaan voor later. We maakte ons klaar om richting Pompeii te gaan. Vanaf onze B&B is het maar twintig minuten rijden. We namen de tolweg, want de binnenwegen staan in de ochtend en ’s avonds compleet dicht met lokaal verkeer, die geen zin hebben om tol te betalen. Voor twee euro twintig rijdt je dan een stuk rustiger.
Vlak voor Pompeii reden we de snelweg af en toen kwamen we meteen in een dikke file. Wie bedenkt er nou dat het makkelijk is om na een afrit een rotonde neer te leggen? Dat werd weer doorduwen totdat we er tussen stonden. Het was een drukte van belang en dat is eigenlijk ook niet zo gek. Iedereen rijdt hier met een auto of scooter, maar niemand heeft hier een fiets. De wegen zitten overvol en kunnen het gewoonweg niet aan.
We parkeerde vlak bij de hoofdingang en het treinstation op parkeerplaats Zeuss. Een prijzige maar goede parkeerplaats tussen de citroenbomen. Het was nog maar klein stukje lopen naar de hoofdingang. Daar was het even zoeken hoe het hier allemaal ging. Waar moesten we zijn met onze digitale tickets. Eerst moesten we de kassa’s voorbij lopen en de poortjes stond een vrijwilliger die ons hielp. Hij wist alleen niet hoe de telefoon werkte. Dat ging in eerste instantie even mis, maar daarna waren dan eindelijk binnen.
We liepen een hele drukke menigte tegemoet. Daarvan zijn de grote groepen met een gids irritant, want ze blokkeren hele straten en kijken dan ook nog eens lelijk als we er voorbij willen. Dit soort groepen kwamen we de hele dag tegen. Fransen, Engelse, Nederlanders, Italianen, Spanjaarden en zelf Russen. Van alles kom je hier tegen.
Ik had op internet een paar maanden geleden een Pompeii tour gedownload en deze speelde we af via de telefoon, waarbij we allebei één oortje in hadden. We moesten dus eerst even uitzoeken hoe dat het beste ging. Uiteindelijk ging dat best wel goed en werden we bijgepraat over de oude stad.
We begonnen op het Forum. Het kloppende hart van Pomeii en de kern van het dagelijkse leven in de stad. Hier stonden alle belangrijke openbare gebouwen voor stadsbestuur en justitie, bedrijfsbeheer en handelsactiviteiten zoals markten, evenals de belangrijkste plaatsen voor de gelovige burgers. Hier werden de goden aanboden. De tempel van Jupiter is de belangrijkste tempel van Pompeï die was gewijd aan de goden Jupiter, Juno en Minerva.
We zagen prachtige Fresco’s en mozaïeken. Waarbij mij opviel dat de mozaïeken gemaakt zijn van hele kleine tegeltjes. Volgens Karin lijkt het wel een beetje op nummer verven.
We bezochten nog diverse huizen. Zo had je vele tavernes en bakkers. Karin vond vooral het wijnhuis geweldig.
Teatro Grande of te wel het grote theater was ook wel indrukwekkend. Hier hebben we even uitgerust en zijn we op zoek gegaan naar een Geocache. Helaas was die niet te bereiken omdat ze alles afgezet hadden. Ik kan zeggen dat ze aan het werk waren, maar dat is niet zo. We hebben diverse plaatsen gezien die afgezet waren en waar men misschien ooit iets doen, maar vandaag werd er vooral op stoeltjes gezeten.
Het amfitheater van Pompeï werd gebouwd in 80 voor Christus en is daarmee het oudste van het gehele Romeinse rijk. Hier zagen 20.000 mensen de gladiatoren hun opwachting maken.
Na vier en een half uur waren we moe van alle indrukken en het stappen en ontwijken van alle mensen. Nog even keken we rond in het museum bij de uitgang. Hier vond Karin nog een paar gipsafgietsels van mensen. Heel apart om te zien.
We verlieten het Archaeological Park of Pompeii en zijn gaan zitten bij Pizzeria Sgambati. Het was tijd om warm te eten en dat kan hier. Beide bestelde we een bord Spaghetti bij een oude grijze chagrijnige ober. Maar wel één die alles paraat had. Bij het afrekenen geen rekening maar meteen opdreunen wat het allemaal kosten. 36 euri’s voor 2x spaghettie, cola en birra.
We kregen bij het wegrijden nog een rondje Pompeii, waar we weer op dat drukke stuk van vanmorgen uitkwamen. Alleen was het verkeer nu de andere kant op. Bijna een deukje, maar dat ging net goed.
In ons dorpje nog even getankt. Met tankservice. Lekker blijven zitten en de pompbediende laten tanken. Staat hij allemaal wat te roepen en na een paar keer valt het kwartje. De tankdop moest open. Even aan het handeltje trekken dus.
Dat was weer een dagje wel. Moe en voldaan namen we nog een pilsje op ons terras. Jammer dat Karin gruwelijk last heeft van haar rug. Denk dat de stress van gisteren op haar spieren is geslagen.