12 januari 2025 – Heerlijk geslapen, gisteravond ineens sneeuw, met de bus het dal in en door Heidelberg struinen. Geocachen, het kasteel en de oude brug.
Om 9 uur werd ik wakker. Karin lag al op haar telefoon te scrollen. Het was gisteravond ineens gaan sneeuwen en vanmorgen waren de wegen hierboven alweer netjes schoon. Geen verplichting om te moeten ontbijten en dus doen we rustig aan en nemen we de bus 39 van 10.30 uur naar de Bismarckplatz. Voor 3,40 per persoon worden we 450 meter lager in Heidelberg afgezet. Echt heel jammer dat het historische treintje niet rijdt, maar de bus is wel veel goedkoper.
De bus stopt op de Bismarckplatz en hier begint de Haupttrasse, de hele lange en belangrijkste winkelstraat van Heidelberg. We lopen er een stukje in opzoek naar een ontbijt. Eerst zoeken we een Geocache die vlak bij de Bismarckplatz is verstopt. Deze vinden we en zetten dan voet richting de McDonald’s. Het ontbijt kon al niet meer, want dat was mogelijk tot half elf. Dan maar een paar ham- en cheeseburgers als ontbijt. We genieten er lekker van, doen nog een plasje en gaan dan op pad.
Het is rustig in Heidelberg en natuurlijk is alles gesloten, want dat doen nog steeds in Duitsland. Zondag rustdag en daar hebben ze, helaas voor ons, helemaal gelijk in. We starten met een Letterbox Geocache. Een zoekcache waar we op zoek moeten naar hartjes. Het is soms best moeilijk om te begrijpen wat men nu toch bedoelde. Na 3 waypoints stoppen we en lopen we richting het kasteel. Een bezoek aan Heidelberg is niet compleet zonder dat je het beroemde kasteel van Heidelberg bezocht hebt.
Het kasteel steekt hoog boven de rivier de Neckar uit en voor de ingang moeten we flink omhoog. Aangezien het bergtreintje niet loopt moeten we nu via veel traptredes naar de ingang. 800 tredes stond onderaan de trap maar gelukkig waren het er niet zoveel……. Dat was even puffen, maar aangezien het rond het vriespunt is kregen we het ook meteen warm. We kijken wat op de buitenmuren rond en besluiten dan om het kasteel van binnen te gaan bekijken.
De tickets zijn 11 euro en dan zie je eigenlijk alleen maar het Slotplein en het apothekers museum. We lopen door de poort en komen op het grote plein. Vanaf hier heb je een prachtige zicht op het hoofdgebouw, de zogenaamde Friedrichsbau met de galerij van familieportretten van de keurvorsten en de Ottheinrichsbau.
We lopen onder de kelder van kasteel binnen. De vorsten hielden blijkbaar erg van wijn, want hier vinden we twee enorme wijnvaten. In de geschiedenis van het kasteel zijn er vier van dit soort grote wijnvaten geweest. Het laatste vat, gebouwd in 1751, heeft een capaciteit van zo’n 220.000 liter. Men moest maar liefst 130 eiken kappen voor dit vat. De bovenzijde van het vat is groot genoeg om als dansvloer te dienen. We hebben weer eens pech, want de ruimte staat vol met steigers. Ook hier moet men soms onderhoud verrichten.
Na het bezoekje aan de giga wijnvaten kijken nog even over de stad. Het uitzicht vanaf de terrassen op de stad aan de Neckar zijn werkelijk prachtig en zeker als het zonnetje schijnt.
We lopen het Duits Apothekersmuseum binnen. Ooit waren hier balzalen en ontvangstruimtes. Nu herbergt er het Apothekersmuseum. De geschiedenis van de apotheek van de oudheid tot heden staan centraal. De plek van het museum is geweldig, omdat je door prachtige ruimtes van het kasteel loopt. Maar de interieurs van historische apotheken vinden wij ook geweldig. De entree tot dit museum is inbegrepen bij het standaard ticket.
We kijken ook nog even bij de Lego tentoonstelling. Ik herken mijn eerste Lego Technik Auto die ik ooit van Sinterklaas heb gekregen en het echte oude Lego City. Was even terug in de tijd. Niet voor Karin die vond er niet zoveel aan (speelde vroeger met playmobile).
We hadden het daarna wel gezien, want binnenkijken zat er voor de 11 euro niet in. Dat vonden wij jammer, maar dan hadden we toch nog 6 euro extra moeten uitgeven. We lopen via de kasteeltuinen, waar we een grote groep groene papegaaien spotten, terug richting het stadhuis, waar we verder gaan met de Geocache die we vanmorgen gestart waren.
Niet veel later lopen we richting de oude brug en stadspoort. Eén van de blikvangers van de stad. Prachtig gelegen over rivier de Neckar en gerestaureerd na de laatste verwoesting aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Bij het Brückenaffe (aapje) langs de brug maken we nog even een foto en kunnen zo weer een Geocache loggen.
We lopen over de brug die 1789 gebouwd is en doen de laatste opgave van de Letterbox Geocache. We moeten op zoek naar een slotje om de laatste code te vinden. Het duurde even, maar met behulp van de hint vonden we het slotje. We berekenen het één na laatste waypoint en vinden in de etalage de cijferslot code van de cache. Nog een projectie en op een plein met meerdere zwervers vinden we de Geocache.
Terug in de Hauptstrasse lopen we richting het busstation op de Bismarckplatz. Karin wil nog even wat lekkers kopen voor bij de koffie. Bij Cinnamood heeft ze vanmorgen heerlijke cinnamon rolls (Red Velvet en witte chocolade) gezien en die moeten er een paar mee de bus in.
Een half uur later stappen we uit de bus en zien nog net een mooi zonnespel over Heidelberg schijnen. Daarna gaan we koffie zetten en genieten van de heerlijke cinnamon roll. Twee uurtjes later schuiven we aan voor een stevige maaltijd. Oh zo lekker weer, maar wat krijgen we toch veel te veel op ons bord. Morgen rijden we weer naar Waalwijk.
Tot de volgende keer allemaal.