5 april 2004 – Gisteravond nog de pamplona van Namche meegemaakt. Frank en ik stonden in de donkere steegjes van Namche nog wat te kletsen toen we wat gerommel hoorde. Wat zwarts kwam in volle galop op ons af. Een koe met van die grote hoorns. Toch maar even snel aan de kant gesprongen.
Hierna zijn we naar een andere poolbar gegaan. Hier stond een manusje van alles achter de bar. Hij runde ook de boekenwinkel en de wasserij van Namche. Nu stond hij biertjes te tappen. Ook gisteravond hebben we het weer niet al te laat gemaakt, want vanmorgen moesten we weer om 6 uur uit de veren om verder te gaan.
We begonnen vandaag in een heel rustig tempo. Het was prachtig weer en het zonnetje deed goed zijn best. We hadden weer prachtig uitzicht op Everest en alle andere Himalaya reuzen. We begonnen op 3400 meter, omhoog naar 3550 meter. Daarna weer terug naar de rivier tussen de jaks en het stof van deze beesten. We moesten wel een beetje uitkijken voor de hoorns, want sommige hebben er nogal grote exemplaren opzitten. Maar ze zien er wel heel grappig uit.
Bij de rivier aangekomen was het tijd om wat soep te eten en daarna was het weer anderhalf uur omhoog. Ik kreeg tijdens deze laatste klim last van hoofdpijn en dat is na een middagslaapje niet verminderd. Ik hoop niet dat dit eerste voortekenen zijn van hoogteziekte.
We zitten nu in een overvolle aftandse lodge in Tengboche, vol met Amerikanen en Duitsers. We zitten nu op dik 3800 meter. Het klooster is prachtig en niet al te oud, omdat het oude klooster nog niet zo lang geleden volledig is afgebrand.
Hopelijk zakt de hoofdpijn nog weg, maar mijn nieren maken in ieder geval overuren. Die willen het liefst al het vocht uit mijn lichaam verwijderen.
Het mooie uitzicht heeft plaats gemaakt voor een dik wolkendek. Hopen op mooi weer morgen. Zo dadelijk eten, heel veel plassen, bibberen en naar bed. En oh ja heel veel plassen.