10 april 2023 – Beneden in het hotel stond in het restaurant een heel groot ontbijt uitgestald, waar we konden kiezen wat we maar wilde. We stonden er met twee en er waren nog geen andere gasten. Even later kwam het stel binnen wat gisteravond tegenover ons zat tijdens het diner. Zij waren met drie, want ze hadden nog een kleine boze jankerd mee. Deze hoorde we vannacht zo af en toe eens flink aangaan, maar verder hebben we daar gelukkig geen last van gehad.
Na het uitchecken zijn we een minuut of vijf verder gereden naar de bossen. Hier waren de Geocaches met de meeste favorieten verstopt. Daarvoor had ik het hotel in Lorsch geboekt. Maar voordat we daar kwamen werden we gebeld door een Duits nummer. Wie zou dat nu dan toch zijn? Maar goed dat ik opnam, want het bleek het hotel te zijn. Ik begreep iets met kopf??? Dus eerst maar even terug. Wat zou het zijn? Leuk dat raden, maar terug bij het hotel kreeg ik Karin’s hoofdkussen in mijn handen gedrukt. En toen ze dat zag was Karin heel blij.
Niet veel later gingen we voor poging twee om de geocaches te vinden. Op het internet had men uitgeschreven hoe het beste de volgorde gedaan kon worden. Wij kozen voor een toertje van anderhalf uur, want daarna moesten we natuurlijk ook nog naar huis rijden.
Eerst moest het Duits ontcijfert worden. Dat ging best goed, maar pas ter plaatsen werden de hints duidelijk.
We liepen de mini ronde: vier caches waar we ongeveer 1,5 uue over zouden doen. We parkeerde onze auto bij de manege van Riedrode. We starten met een multi die Die grünen Geister hete. Je kunt wel merken dat het hier af en toe druk kan zijn. Je ziet de geocaching paden zo goed lopen en de tussenpunten zien er gelikt uit.
Na de ervaringen van de groene geesten gingen we verder met Das Hügelgrab. Een bord aan een boom. Deze was niet zo bijzonder, maar de Geist des Hagen is op het moment de Duitse topper en met recht. Een hele mooi gemaakte cache waar uit een soort van hut een spookje omhoog komt. Als bonus zijn we nog naar de bonus de Schatz des Hagen gegaan. Terug bij de parkeerplaats hebben we de wandelschoenen uitgetrokken en de jassen uitgedaan. De zon scheen alweer heerlijk en nu was het tijd om naar huis te rijden.
Karin wilde even bij Roermond bij de asperge boer langs, maar half Duitsland had ook bedacht om lekker op tweede paasdag eens te gaan winkelen in Roermond. Daar was de weg volledig rood op de Google kaart dus we zijn via Sittard Nederland binnen gereden en via een heel drukke A2 noordelijk gegaan. Bij Winkelmolen Asperges was het ook lekker druk. Vanaf hier heeft dan ook Karin naar huis gereden.
Na nog een beetje file rondom Eindhoven waren we rond kwart voor vier weer in Waalwijk. Tijd om nog een laatste Duits biertje te pakken en de bagage weer op te ruimen. Over zestig dagen gaan we weer terug naar Zwitserland. Nu al zin in.