2 april 2004 – Vanmorgen opgestaan in een dicht zittend Nepal. Lage dikke bewolking en er was geen berg te zien. Kort na het vertrek in Surke liepen we onderlangs de airstrip van Lukla. Het was toen nog redelijk rustig. Alleen de plaatselijke dragers (vrachtwagens) met minimaal 80 kilogram op de rug, kwamen we tegen. Je hebt ze in verschillende merken, maar stinken doen ze allemaal.
In Lukla worden de Amerikanen en Japaners (met witte handschoentjes en gamaschen) afgezet op hun trek richting Everest.
Door de dichte bewolking werd er vandaag niet gevlogen vanaf Lukla. We hoorde dus geen Twinotter vliegtuigjes van Jeti airlines. Lekker rustig en op de trail dus ook. Dit zou net voorbij Lukla wel anders worden. De hoofdroute van Lukla naar Namche Bazaar.
Na een korte pitstop kwamen we dan op de hoofdroute uit. Het werd meteen druk. Veel toeristen en de boeddhistische elementen leken wel uit de grond te komen hier.
Overal Mani muren en Mani stenen van minimaal 20×20 meter. Hier moet uit geloofsovertuiging links omheen lopen. En dat proberen we natuurlijk ook te doen. Soms is het bijna niet te doen en zelfs onze gids moest af en toe goed opletten dat hij geen foutje maakte.
Tijdens de lunch trok het nog meer dicht en begon het niet veel later een beetje te druppelen. Hup verder twee uur lang over het Nepali flat alleen wat stijler dan dat we gewend waren. Op het laatst had men nog een flinke afdaling en een steile klim in petto.
Lekker bezweet kwamen we aan in de lodge. Ook hier hadden we weer een wat aparte douche. Een soort grot (super smerig) en zelfs twee Franse wc’s langs elkaar met een doorspoel optie.
Het eten vanavond was spaghetti met tomatensaus in wokkelvorm. Na het eten werd de kachel flik opgestookt, want het was ijzig koud en zaten we in het begin nog in dikke kleding. Nu zit ik hier te schrijven in een t-shirt. Heerlijk warm en ik gloei ervan.
Zo dadelijk naar bed en morgen begint de definitieve klim omhoog richting Everest. Nu zitten we op 2900 meter en morgen in Namche Bazaar op 3000 plus.