4 juli 2025 – Slechte nacht, lekker wandelen naar de whale safari en daar zagen we ze een hele Orca familie.
Ik werd vanmorgen wakker alsof ik geen oog dicht had gedaan. Weer een ander bed en dat is toch altijd even wennen. Misschien komt het ook doordat het hier ’s nachts niet donker wordt. Je doet je ogen open en het lijkt alsof het al middag is.
Om 8 uur zijn we opgestaan voor het ontbijt. Daarna zijn we te voet vertrokken naar Whale2Sea, tweeënhalve kilometer langs de kust van Andenes. De regenradar voorspelde een droge dag, na een natte start. Perfect voor een paar uur op het water.
Voor het inchecken bij Whale2Sea lopen we nog wat rond in de omgeving. In 2017 stonden we hier ook, toen met John en Ingrid. Het witte huis dat toen volledig onder de vogelpoep zat is inmiddels opgeknapt. Best knap en het ziet er voor Noorse begrippen weer strak uit. Bovenop het dak zit een uil. Even dachten we dat hij echt was, maar als je drie uur lang in exact dezelfde houding blijft zitten… tja, dat moet wel een nepperd zijn. Ingezoomd op de foto, en jawel: zo eentje verkopen ze gewoon hier in de winkelstraat.
Na het aanmelden (en natuurlijk betalen) ontmoeten we onze gidsen. Er is geen Marten vandaag, waarschijnlijk een vrije dag. Het bedrijf is inmiddels gefuseerd met het bedrijf van de grote boot, waar Marten het in 2017 nog niet bepaald positief over was. Je kunt nu kiezen: de grote boot of de RIB. Voor de actievelingen onder ons natuurlijk de RIB en die kiezen wij dan ook.
Vandaag worden we begeleid door twee dames: één uit Chili en één uit Duitsland. Zo werd de Duitse boot gevuld met Duitsers (gelukkig geen U-boot) en de andere ‘rest van de wereld’ boot met ons. In 2017 was het precies andersom; toen zaten wij op de Nederlandse boot en zat de rest van de wereld op de andere boot.
We krijgen de inmiddels bekende dikke pakken aan en een zwemvest. Daarna gaan we richting de RIBs, waar de kapitein ons nog kort instrueert. En dan vol gas de Noorse Zee op. Binnen vijf minuten spotten we de eerste orca’s. We sluiten aan bij de boten die ze al een tijdje aan het volgen waren en nu aan hun terugtocht begonnen. Wij nemen het stokje over en wat we dan zien is adembenemend: een hele orcafamilie op jacht naar vis.
Meeuwen cirkelen boven de jachtpartij, hopend op een hapje van de overschotten. Het is een waar schouwspel. We maken talloze foto’s, waarvan er waarschijnlijk maar een handvol de moeite waard zijn, maar genieten ook bewust van het moment. Niet alleen kijken door de lens, maar ook écht meemaken. Toch betrap je jezelf er weer op dat je de camera pakt, bang om dat ene perfecte shot te missen.
Na twee uur orca-magie is het tijd om terug te keren. De kapitein geeft er nog even een schepje bovenop, vol gas over de golven. Langs de boot vliegen papegaaiduikers mee, waarschijnlijk op weg naar het eiland Bleiksøya. Dat eiland zagen we in 2017 nog van héél dichtbij.
Een laatste bocht, één laatste golf en jawel, die kwam vol over de boot heen. Waren we net zo netjes droog gebleven… moest dit natuurlijk nog even gebeuren.
Terug aan land merk ik pas hoe koud ik het had. Dat pak moest ook nog uit. Ik warm mezelf maar even op bij een warme luchtstroom van een airco die hier aanstond. Na het orca avontuur lopen we nog even naar de vuurtoren en maken een paar foto’s van het prachtige landschap van Andøya.
In Andenes slenteren we nog wat door het dorp, doen een paar kleine boodschappen en warmen ons op met een cappuccino met dubbele espresso bij Arresten. Dan wandelen we via het strand weer terug naar ons appartement. Opnieuw die fijne 2,5 kilometer. Onderweg vinden we nog een geocache, die natuurlijk weer wordt gelogd.
Terug bij ons huisje pakken we de auto om even te tanken en slaan nog wat laatste boodschappen in. Vanavond op het menu: nacho’s – en ik moet zeggen, het smaakte heerlijk.