11 oktober 2022 – Om 01.15u begint de wekker te piepen en moeten we opstaan om richting Italië te gaan. Onze vlucht met Transavia vertrekt om 6:25u. en in het nieuws is de laatste tijd niets anders dan “drukte op Schiphol, door te weinig personeel”.
Ik stond op met een lichte hoofdpijn. Dat krijg je met iets te weinig slaapuren. Snel pakte we de laatste dingetjes in en na de laatste bak koffie reden we rond tien over twee naar Schiphol. Het was lekker rustig op de weg en na een dik uurtje reden we parkeergarage P3 binnen. Het autootje lieten we achten bij etage zwemmen in rij 14.
Bij de bus ging het ook alweer soepel en na 10 minuten stapte we uit bij Schiphol Plaza. Nog even zoeken naar de juiste incheckbalie. De 2 North Face tassen werden ingecheckt als ruimbagage en wij konden in de rij voor de beveiliging.
Dan wordt je aan alle kanten gewaarschuwd dat het daar tot anderhalf uur kan duren, maar binnen 5 minuten waren we er doorheen. Riempje uit, spulletjes in het bakje en hup door de scanner. Nog even een full body scan en door. Nog nooit zo snel door de beveiliging heen gegaan.
Na de controle gingen we op zoek naar een mogelijk ontbijt. Echter om half vier is op Schiphol alles dicht. Pas vanaf vijf uur valt er wat te verkrijgen. Dus dan maar zitten bij de gate en om kwart voor vijf is Karin nog eens gaan kijken of er wat te halen viel. Na 20 minuten kwam ze terug met koffie, jus de orange en een flink broodje.
Even later liep er iemand Transavia rond om de handbagage te labelen. Volgens de website mogen er maar 70 stuks mee. Maar als je dus dicht bij de gate ingang rondhangt dan ben je er altijd bij. Een weet voor de volgende keer.
Om kwart voor zes mochten we dan eindelijk het vliegtuig in. Wij niet alleen hoor, want het vliegtuig had alle overgebleven kaartjes verkocht aan de Ajax supporters en bekenden. Zo zaten we bijna langs Valentijn Driessen. Hij schuift nogal eens aan bij Wilfred Genee en consorten. Ook Marcel Mayer zat in het vliegtuig. Allemaal op weg naar Napels, waar Ajax morgen tegen Napoli speelt.
Na een mooie vlucht met zonsopgang en veel wolken landen we om half negen in Napels. De spullen waren netjes meegekomen in het ruim. Ik had onze ruimbagage namelijk Via smart tag voorzien. Dan zie je precies waar ze zijn en hoelang het duurt voordat ze ongeveer op de bagageband belanden in Napels. Vanaf de bagageband liepen we via een kleine hal zo de straat op. Door de rokende menigte, want dat doen ze hier nog stevig en even wennen voor ons dat er geen douane is na een vlucht.
En nu? Waar stopt de shuttlebus die ons naar de autoverhuur brengt? Geen idee en we zagen ook geen bus. Dan maar lopend, want het was maar 5 minuten. Het autoverhuur bedrijf is Leasys. Nog nooit van gehoord, maar dit is de maatschappij waar Sunnycars mee samenwerkt. Hier maak je de echte Italiaanse bureaucratie mee. Alles is digitaal aangeleverd, maar daar gaat een dame toch weer alles opnieuw overschrijven op een ander papiertje. Na een goed half uur was ze klaar en kregen we nadat we 400 euro borg hadden betaald een autosleutel. En succes ermee! Rechtsaf en daar staan de auto’s.
Bij de auto’s aangekomen moesten we gaan zoeken. Alles stond schots en scheef geparkeerd. De deur van onze Chinese DR kon niet eens open. Andere stonden bumper aan bumper. Ik zou het lomp willen noemen. De DR was een grote auto, maar met weinig pk’s. Na wat zoeken konden we dan eindelijk de knopjes vinden van de spiegels. Een heel groot display zat erin, maar geen navigatie? Dan maar de telefoon als navigatie gebruiken.
Zodra je de parkeerplaats afrijd sta je aan. Toeteren, seinen en vooral doorduwen. Dat leer je hier zelf ook heel snel. Welke verkeersregels heb je hier? Dan vallen de auto’s nog wel mee, maar de scooter rijders. Het moet zo zijn dat er elke dag een stuk of 10 scooter rijders dood gaan. Als voorbeeld. Ik wil op de snelweg waar we maar 80km. mochten naar links. Ik zet netjes mijn richting aan en kijk in mijn buitenspiegel, nadat ik in de binnenspiegel niets had gezien. Toen werd ik door een scooter ingehaald, tussen de auto’s door over de middenstreep, met een dikke 140km/h. Dit scheelde helemaal niets en ik had bijna nummer 1 onder de auto. Dit kwam tijdens het ritje van vandaag nog wel een paar keer voor. Het zijn echt malloten op scooters.
Onze route ging ook niet helemaal goed. En dan weten we dat we gaan mopperen. Te weinig slaap gehad en allemaal van die malloten zijn daar debet aan. De navigatie hadden we per ongeluk op de laatste B&B ingesteld in plaats van de supermarkt. Een paar keer extra tol betalen als gevolg. Elke keer weer 2,10 euro in een bakje gooien.
Vanaf de Lidl in Nocera Superiore zijn we binnendoor naar het hotel gereden. Een steile bergweg waar de DR moeite mee had. Zeker het laatste stuk was spannend. Zo smal dat de auto maar net tussen twee huizen door kon en dan steil omhoog met diverse tegenliggers.
Maar het hotel ligt er prachtig bij. Op een heuvel boven het dorp uitkijkend over de zee en Amalfikust. We kregen een complete rondleiding en de kamers hadden allemaal kunstenaars namen. Die van ons was Johannes Vermeer. We hebben een balkonnetje met dit prachtige uitzicht en bij goed weer kunnen we in de tuin ontbijten. Vanmiddag was het 20 graden dus dat zal wel niet morgenvroeg.
De auto moest nog even naar de parkeerplaats. Weer een steile weg in achter het hotel. Nu vond de auto het wel even genoeg. Een spinnend wieltje ging hard rond, maar de auto ging niet omhoog. Even terug en met een aanloopje kon ik boven komen. Daar waren nog enkele parkeerplaatsen, waar we de auto mooi konden neerzetten. Volgens de dame van het hotel hebben we hem pas weer nodig als we weg gaan. Ze hebben een gratis shuttle naar het kerkplein Chiesa di San Matteo Apostolo, waar de bussen vertrekken.
Na een goed en stevig middag slaapje zijn we naar het dorpje afgedaald via een oud pad. Daar kwamen we nog een kudde geiten tegen met de belletjes die we vanaf ons balkon hoorden. Het bleek toch een flinke afdaling van 100 hoogtemeters. In het dorpje gingen we op zoek naar een restaurantje. Alles was nog gesloten en zo belanden we bij de Crazy burger bar. Karin aan de Limochello Spaghetti en ik natuurlijk de Crazy burger. Een fles wijn voor Karin, voor maar 8 euro en ik aan een lekkere koude Leffe.
Tijdens het eten had ik even zitten appen met het hotel. Of er rond zeven uur een Shuttle kon komen om ons naar boven te brengen. Geen enkel probleem en om zeven uur stond daar ook netjes de eigenaar op ons te wachten. En dan beleef je een ritje!!! Hij reed in 5 minuten het stuk waar ik vanmiddag 12 minuten over deed. Knipperen met de lichten en toeteren. Vol gas omhoog, niet normaal.
Kregen we net nog een whatsapp van de verhuurmaatschappij dat er iets niet goed was met onze creditcard. Ik heb met de Visa netjes de borg betaald en deze staat ook gereserveerd en de rest is via Sunnycars gegaan. Maffiapraktijken zullen we maar zeggen. Dus ik heb ze gezegd dat er al betaald is. Wordt vervolgt morgen, maar dat zien we dan wel weer.