2 april 2023 – Om 6:00 werd ik wakker van een hotelgast die lekker de deur van zijn kamer dicht smeet. Ik niet alleen maar ook Karin. Ik had een kloppende hoofdpijn en ik vroeg me dan ook meteen af of het van die paar biertjes zou zijn? De eerste Paracetamol is dus alweer binnen.
Ik heb daarna dus weer snel mijn ogen dichtgedaan en zo kwam het dat we de Formule 1 oversloegen en deze vanmiddag in het zonnetje zouden gaan kijken in Täsch. Dat was maar goed ook want de Formule 1 uitzending duurde ruim drie uur.
De ochtend was nat. Het regende in Basel, maar voor ons maakte dat niet zoveel uit. Rond een uur of half tien gingen we naar het ontbijt. Een heel goed ontbijt in een restaurant wat ’s avonds dienst deed als Mexicaans restaurant. Leuke muurschilderingen en andere items die het een leuk sfeertje maakte. Bij de ingang stond een bord dat we moesten wachten en dat we naar onze tafel begeleid zouden worden. Blijkbaar is dat alleen maar ’s avonds, want tijdens het ontbijt kwam er helemaal niemand en na een paar minuten zijn we maar ergens gaan zitten. De keuze was reuze. meteen even wat voor vanmiddag in de auto regelen en met een goed vol gevoel terug naar de kamer.
De spullen werden weer ingepakt en bij de balie werd er op een vriendelijke manier afscheid genomen. Misschien is dit hotel nog wel voor herhaling vatbaar. De weekend tas en rugzak weer in de auto en de navigatie aan richting Täsch. Na 2 minuten reden we Zwitserland binnen. Er werd een beetje gecontroleerd bij de grens, maar wij mochten door. Veel snelheidswisselingen in het begin. 60, 80, 100 en soms 120. Pas na Bern konden we langer doorrijden.
We daalde af bij Corsier-sur-Vevey richting het meer van Genève. Wat een prachtige natuur heb je hier. Dit stukje Zwitserland deed mij een beetje aan de Amalfi kust denken. Waaronder het mondaine Montreux, wat op een schitterende locatie, aan de voet van de Alpen en de oevers van het Meer van Genève ligt. Hier wordt elk jaar het internationale televisiefestival de Gouden Roos gehouden. We volgden de 9 snelweg langs de Rhone en kwamen langs Sion in Visp aan. De 9 werd regelmatig onderbroken, omdat ze hieraan bezig waren en dan rij je in een stoet achter een camper aan. Dat mocht de pret niet drukken want hier in dit dal is het prachtig. Aan beide zijde hebben we hoge bergen met witte door sneeuw bedekte toppen.
Bij Visp ging het omhoog in de richting van Zermatt. Een smalle bergweg waar men onderhoud op aan het plegen was. Dat gaf ons 10 minuten pauze, want we moesten best een tijdje wachten. Iedereen moest over één baan. Bij de Erlebnisbank in het dorpje Sankt Niklaus hadden we een heel avontuur. We moesten natuurlijk geld hebben. Net als vroeger hebben ze hier Zwitserse Franken. Krijgen we bij het pinnen van dat Monopoly geld? Heel kleurrijk, maar wel makkelijk te herkennen. Geel, rood, groen en blauw en allemaal in een thema. Nu nog uitvinden wat dat thema dan is?
In Täsch aangekomen reden we bij het hotel zonder probleem de parkeerplaats binnen. Het was er flink druk, maar in een hoekje parkeerde we de auto en kon de volksverhuizing beginnen. Alle tassen en wintersport uitrusting kon naar ons kamertje op de 4de verdieping. Een mooie moderne kamer met uitzicht op de kleine Matterhorn. Na het uitpakken even genieten van het zonnetje op ons balkonnetje. Niet te lang want Karin wilde de Formule 1 zien. Na drie uur en drie rode vlaggen stond Max dan toch weer op het hoogste podium.
Na dit race geweld zijn we naar het restaurant gegaan. We hebben de hele week halfpension en wordt er voor ons gezorgd. Ik een Schnitzel met kaas, ham en tomaat. Karin een lasagna bolognese. Als voorgerecht een Goulash soep en na wat soesjes met slagroom. Met een dikke volle pens uitbuiken maar en dit verhaaltje typen. Ik hoor soms al achter me een klein snurkertje.