maandag 19 juni 2023 – Gisteravond is het nog even lekker afgekoeld in Appenzell. Dikke druppels vielen ongeveer een uur naar beneden. Na de Formule 1 was het dan ook lekker op de slaapkamer en vielen we snel in slaap. De wekker ging om 8 uur, maar vandaag duurde het allemaal even voordat we opgestart waren. Pas rond half elf waren we klaar met ontbijt en liepen we richting het station van Appenzell om met de trein naar Wasserauen te gaan.
Bij het station aangekomen vroegen we eerst in het Duits aan de balie hoe de gastenkaart werkte. Begint de dame in het Engels. Dan heb je me, want ik kan dan niet even één, twee, drie omschakelen. Conclusie is dat we gewoon konden instappen en bij controle de QR code van de gastenkaart konden laten zien.
Na 20 minuten stapten we uit in Wassrauen. Naast een station en een lift hebben ze hier diverse parkeerplaatsen en enkele boerderijen. Meer is het niet. Bij de balie van de Ebenalp kabelbaan liet ik voor de tweede keer de gastenkaart zien. Deze werd pas later gescand bij het instappen, dus we konden gewoon doorlopen. En toen men de gastenkaart scande deden beide onze gastenkaarten niets. Niet Geldig!!! kwam er op het display. Uiteindelijk 3 man personeel erbij. Allemaal kijken naar de QR, maar een oplossing hadden ze niet. “Loop maar door”, zij één van de personeelsleden, “dit lossen wij later wel op”. En zo mochten we dan toch mee naar boven.
De kabelbaan naar boven zat vol. Een Oekraïens stel met twee kinderen gingen ook mee naar boven. Hij had enkele dagen vakantie en bezocht zijn gezin in Zwitserland. Daarna ging hij weer terug naar Oekraïne om te vechten. Heel indrukwekkend om dat dan zo te horen. Dat was ook af te lezen aan het gezicht van Karin. De kabelbaan vanaf het dalstation in Wasserauen overwint de 868 hoogtemeters in slechts 6 minuten.
We beginnen onze wandeling bij het kabelbaanstation Ebenalp op 1640 meter boven zeeniveau. Een stuk frisser was het daar en meteen een prachtig uitzicht over het Appenzeller land. Vanaf nu was het vier en half uur afdalen tot aan het treinstation.
We volgen de borden naar beneden richting Wildkirchli. De afdaling is heel gemakkelijk, gaat over trappen en een breed pad. Slechts een paar minuten later betreden we de Wildkirchli-grotten.
Het zijn grotten die gedurende miljoenen jaren zijn gevormd door ondergrondse stromen. Er zijn in totaal 3 grotten waar we doorheen gaan. De eerste werd door kluizenaars veranderd in een altaargrot. In de zomer woonden ze in de 2e grot en in de 3e grot is nu het beroemde Aescher restaurant gevestigd.
Nadat we de grotten en de kapel zijn gepasseerd, gaan we verder naar het oosten langs de rotswand. Via een houten galerij bereiken we de beroemde bergherberg Aescher. Dit is één van de oudste pensions in Zwitserland en bestaat in zijn huidige vorm sinds 1860.
Vanaf het Aescher restaurant gaat het heel lang behoorlijk steil naar beneden naar de prachtige Seealpsee. Onderweg doen we nog een geocache die precies verstopt is waar een ouder stel zit te rusten. Gewoon even lastig vallen en verstellen dat we iets zochten. De cache was snel gevonden.
Bij de Seealpsee aangekomen hebben we even op enkele grote stenen uitgerust van onze steile afdaling. Het meer ligt 1141 meter boven de zeespiegel. Het liefst zou ik een verfrissende duik willen nemen. Maar na enkele foto’s kwamen er vanuit het niets ineens dikke druppels naar beneden. Eerlijk is eerlijk dat is dan eventjes fijn maar als de druppels door je broek vallen is dit niet meer zo leuk. We gingen dus op zoek naar een plekje om te schuilen. Het bergrestaurant Seealpsee had rustdag dus iets verderop lag Forelle. Hier hebben we buiten onder een soort van paraplu een lekkere halve liter bier op.
Op het terras ben ik maar eens gaan appen met onze verhuurders over de gastenkaart die niet werkte. Na veel app berichten met de verhuurders kwam ik er zelf achter dat onze QR code op de gestuurde PDF helemaal anders was dan de code die we geïmporteerd hadden via een link in onze telefoon. Het is wel mooi om te zien en te lezen hoe betrokken deze mensen zijn. 5 keer excuses en wat fijn dat je meedenkt om het probleem op te lossen. En ja het is opgelost, want tijdens onze terugreis met de trein werden we gecontroleerd.
Om van de Seealpsee terug te komen, kozen we voor de geasfalteerde, smalle en soms zeer steile weg. Dat deed best zeer aan de scheenbenen, die morgen waarschijnlijk au doen.
Terug in Wasserauen wachten we op de trein van 16:18u. en reizen we terug naar Appenzell. Nog een paar biertjes erin en dan snel onder de douche. Het lijkt erop dat het straks flink gaat onweren. De donder wolken zien we al in de verte ontstaan.