11 september 2023 – We hebben vanmorgen uitgeslapen in ons heerlijke bedje. Daarna een simpel ontbijtje en na de afwas zijn we richting de heide gereden. Vandaag bezoeken we een ander stuk van de Lüneburger Heide dan gisteren en allebei vonden we dit stuk veel mooier.
Vandaag reden we net ietsje verder dan gisteren en reden we parkeerplaats Niederhaverbeck op. Karin gooide snel 3 euro in de automaat en we parkeerde de auto op de grote parkeerplaats waar nu maar twee rijen vol van stonden. Kan me niet voorstellen hoe het er hier in de zomer uit ziet?
We deden onze wandelschoenen aan en liepen richting het ‘Prinsengraf’, Na een half uurtje kwamen we aan bij het uitkijkplatform. Vanaf hier hadden we een prachtig uitzicht over een afwisselend heidelandschap. Vanaf hier kunnen we de heuvelrug van de Wilseder Berg zien. De hoge heuvel was ons volgende doel.
De natuur is hier uitzonderlijk mooi. De heidevelden zijn gigantisch groot en de Drunense Duinen en Posbank zijn niets bij deze oase van paarse heide. Een enkele Nederlandse toerist die bovenop de top dit wil vergelijken snapt er echt niets van. Jammer dat de meeste heide door de droogte van afgelopen maand al begint te verdorren, want anders was het nog indrukwekkender geweest..
We lopen verder door een warme geul met heide als oevers. Het is hier warm maar prachtig. We komen een Duits stel tegen die vragen begon te stellen over de Prins. Of hij thuis was en voordat het kwartje bij mij viel was hij al weer 100 meter verder. Waarschijnlijk was ik toch meer onder de indruk van zijn machtig Duitse buik die hij van het zonnetje liet genieten, dan dat ik gedacht had. Van zijn vrouw moest hij zijn buikske verstoppen achter zijn shirt toen wij dichterbij kwamen.
Het doel, de 169 meter hoge Wilseder Berg, kwam steeds dichterbij. Blijkbaar was deze heuvel voor iedereen het doel van vandaag. Iedereen die wandelde of fietste in dit gebied kwam samen op de laatste steile klim naar de top. Veel Duitsers op elektrische fietsen die de klim lopend omhoog deden. Dan weten jullie wel hoe steil het was. Al zwetend kwamen we boven. Net voor de top was volgens ons het mooiste uitzichtpunt. Op de top was het druk. De Wilseder Berg is het hart van de heide. Hier, op de hoogste berg van de Noord-Duitse vlakte, kun je tot aan Hamburg kijken.
Bovenop zochten we een plekje in de schaduw en gingen we proberen om een geocache op te lossen. Op de top bevindt zich een topsteen waarop een metalen kegel staat: de zogenaamde “Gauss-kolom”. De metalen kegel is gegraveerd met richtingen en afstanden tot steden. Hier moesten we enkele antwoorden vinden voor de geocaches. Na een korte rondwandeling op de top hadden we alle antwoorden en konden we op zoek naar de Bonus geocache. Deze was iets lager verstopt op een rustigere plek dan de top. We logde de cache liepen om de berg heen terug naar de top en begonnen toen aan de terugweg.
We liepen een andere weg terug dwars door de heidevelden richting Haverbeeke. Hier is zijn nog wat watertjes te vinden. Het laatste stuk naar de parkeerplaats liep wat heuvelachtig door de bossen. En de schaduw was heerlijk. Vanaf morgen zijn de tropische temperaturen afgelopen. Men verwacht regen en onweer. Hopen dat het allemaal meevalt. Een einde aan de lange zomer?
Op de terugweg gooien we de auto nog even vol bij de M1 Behringen. 1,81 euro is nog altijd 30 cent per liter goedkoper dan in Nederland. Terug in Bispingen vinden we dat we een biertje verdient hebben. We zoeken een lekker terras en vinden die bij Hotel Bispinger Hof. We drinken er één en nog één en bestellen rond vijf uur ons avondeten. Een lekkere steak met champignons, uien en een gepofte aardappel. Nog eentje dan bij het eten en 65 euro later wankelen 😉 we terug richting het appartement.
Koffie met een koekje en we sluiten de dag af met een warme douche. We kijken nog wat TV en morgen gaan we verder richting de Oostzee.