13 juli 2024 – Met een beetje weemoed verlaten we vandaag het mooie hotel Scherlin. We rijden langzaam richting Nederland en het noorden. We rijden niet in één keer naar huis, maar slapen nog twee nachten in het kleine plaatsje Leuzenbronn. Leuzenbronn ligt op ongeveer 5 kilometer van het mooie middeleeuwse dorp Rothenburg ob der Tauber.
We stonden vanmorgen vroeg op, want ook voor ons is het zwarte zaterdag. Al zal het voornamelijk voor het naar het zuiden rijdende vakantie verkeer zijn. In de ontbijt zaal klets ik nog even met één van de obers. Een noord Afrikaans type die elke keer denkt dat we Duitsers zijn, maar hij begrijpt nog steeds niet waarom wij dan Engels praten? Ook vandaag begint hij weer dat hij het zo jammer vind dat het Duitse team is uitgeschakeld op het EK? Hij is in ieder geval heel aardig en wil altijd helpen.
Zelfs de musjes kwamen vandaag afscheid nemen. Ze hupsen zo bij de openstaande deur naar binnen en komen dan schooien om een paar broodkruimels. Heel schattig om te zien.
Na het ontbijt laden we de laatste spullen in de auto en checken uit. Nemen nog even afscheid van het bedienend personeel die de hele week voor ons hebben gezorgd en rijden daarna voor de laatste keer de slingerende bergweg naar beneden richting Ortisei. Na een half uurtje afdalen rijden we de Brenner snelweg A22 op, om weer een half uur later bij de grens van Oostenrijk aan te komen.
We wilde de Brennerstrasse rijden maar de politie liet ons er niet door en delegeerde ons naar de tolweg. Ik had online al gelezen dat tijdens drukke weekenden, de politie alleen lokaal verkeer doorlaat. We kregen het smoesje te horen dat er hoog water was. Jammer want dit kleine stukje snelweg kost ons 11 euro. Het is in ieder geval een stuk sneller dan de Brennerstrasse. De andere kant zal niet zo snel zijn gegaan, want tot in het dal bij Innsbruck stond er een file op de Brenner.
Wij rijden even kort door Innsbruck en gaan na een tankstop de Fernpass op. We waren zeker niet de enige, want vanaf St. Wendelin slingeren we met een gemiddelde snelheid van 50 kilometer per uur in een lange rij richting Duitsland. Dan vinden de Duitsers het ook nog eens leuk om al die vakantiegangers te kwellen met grenscontroles, met een dikke file tot gevolg. Het laatste stukje hebben we 3 kwartier over gedaan. We stonden vaker stil dan dat we reden. Pas na de Füssentunnel en de grenscontrole kon het gas erop.
Nog een paar uurtjes lekker doorrijden. We zien regelmatig aan de andere kant file staan, maar wij hebben er gelukkig geen last meer van. Precies om drie uur parkeren we de auto bij ons nieuwe appartement Dreibirken in Leuzenbronn. Dit kleine dorpje ligt op slechts een steenworp afstand van Rothenburg en is een perfecte uitvalsbasis om de omgeving te verkennen. We zitten helemaal aan het einde van het gehucht en langs ons zit een boerenbedrijf waar twee Belgische knollen en een heel eigenwijze pony gestald staan. De sleutel zat in het slot en op een briefje stond geschreven “familie Schattefor”.
We laden onze spullen uit de auto en gaan meteen weer op pad. Op zoek naar een supermarkt om wat dingen voor de komende dagen in te kopen. Dit doen we bij Rewe en rijden zo ook voor het eerst door Rothenburg. Het is best heuvelachtig hier en ook weer mooi.
Terug van de inkopen maken we hamburgers in een spetterpan en kijken op een hele slechte bank de nieuwe Beverly Hills Cop film. Nu nog even bloggen en morgen weer op pad.