15 oktober 2022 – Nu we in een appartement zitten zijn we niet verplicht om ’s morgens voor half tien te hebben ontbeten. Dus vandaag doen we rustig aan en ik kwam pas rond tien uur uit mijn bed. Karin was al even wakker en die heeft het oude koffie maken met een percolator geprobeerd. Goede koffie maar echt warm was het niet. Ik ben wel klaar met dat koffie gedoe. Gewoon bakkie doen bij één van de vele koffietentjes die we tegen komen.
Bij deze B&B zouden we ook ontbijt krijgen. Dus dat stond gisteren al klaar in 3 verschillende mandje en een volle koelkast. De Italianen houden van een zoet ontbijt en koekjes. Dus daar moeten we het mee doen. De koekjes komen de komende week nog wel van pas. We hebben dus de broodjes die we gisteren bij de Coop hadden gekocht maar opgegeten en een soort van Jus de Orange. En als toetje een yoghurtje. Daarna nog even het strijkijzer uitgeprobeerd voor Karin. Dat was allemaal goed gegaan, maar dan trekt ze toch wat anders aan?
Rond twaalf uur zijn we richting Sassi di Matera gewandeld. De Sassi di Matera werd wereldberoemd door de James Bond film No Time to Die die uitkwam in 2021, maar ook The Passion of the Christ (2004) is hier opgenomen. Het stadje was ondertussen al UNESCO werelderfgoed.
Vanaf ons appartement ligt Sassi di Matera op een kleine 2 kilometer. Wat ons meteen opviel toen we buiten op straat kwamen, is dat wij er heel zomers bij liepen en de lokale bevolking ons met winterjas en das voorbij gingen. Maar wij gaan vandaag weer flink wat trappen op en af dus voor ons zal het wel weer zweten worden.
Bij het begin van Sassi di Matera probeer ik een rondwandeling te vinden en deze op mijn gps te krijgen. Dat lukt niet, want er blijkt geen verbinding tussen de telefoon en gps te zijn. We hebben daar maar meteen ons eerste bakje koffie gedronken. De bediening bleek blijkbaar geen Engels te spreken, waardoor de grote bak koffie een espresso werd. Maar gelukkig sprak de dame die de koffie bracht wel Engels en die nam de kleine espresso van mij weer mee en kwam er een grote koffie voor terug. Karin kreeg haar espresso in een heerlijk kitscherig kopje.
Het is niet gelukt om de GPX file naar de Garmin GPS te sturen. We hebben zodoende de route gelopen via de Wikilok app op de telefoon. Dit zijn wij niet gewend, want normaal volgen wij een Geocache of Labcache door de stad. Hier in zuid Italië is geocaching iets wat bijna niet gedaan wordt, dus moeten we onze route op een wat traditionele manier vinden vandaag.
De zaterdag is bij uitstek de trouwdag in deze regio. Op het Piazza San Giovanni liepen tegen bruidspaar één aan. Een oude zilvergrijze Fiat stond versiert voor de kerk en allemaal strak in het pak gestoken mensen kwamen de kerk uit. We zijn dus even blijven kijken hoe men hier het bruidspaar verwelkomt. Flink gooiend met rijst verlieten ze de kerk.
Even later liepen we het tweede bruidspaar tegen het lijf. Ze liepen ons best in de weg, want ze liepen constant dezelfde route als die wij liepen. We zullen dan ook nog wel op enkele foto’s te zien zijn.
Alle straatjes zijn zo smal dat ik mezelf niet kan voorstellen hoe het hier is om te wonen. Je kan er niet komen met de auto. Die staat dan ergens ver weg geparkeerd en de gemakken die wij hebben, van even naar de supermarkt is er hier ook niet bij.
We begonnen in het noordelijke deel van Sassi di Matera en in de middag het zuidelijke deel. In het zuidelijk gelegen deel struikel je bijna over de grotkerken. Je kan ze allemaal bezoeken, maar daar wordt entree voor geheven. Wij bezoeken de San Pietro Caveoso en Karin steekt daar nog even een kaarsje op.
De tekening in de kerk zijn op de muren geschilderd en op het plafond van het middenschip. De San Pietro Caveoso is de linker kerk op bovenstaande foto. De rotswoningen en kerk rechts hebben we even overgeslagen. Ik was namelijk druk om poep onder mijn schoentje uit te krijgen. Blijkbaar had ik toch ergens een flinke hoop over het hoofd gezien.
Tijdens de wandeling kwamen we heel veel groene buikflessen tegen. Een latere speurtocht op het internet leerde ons dat het oorspronkelijk mandflessen waren voor olijfolie of wijn. Overal kom je ze tegen en vooral als je er op let.
Iets wat ik al vaker heb gezegd is dat Geocaching niet populair is in het zuiden van Italië. In heel Sassi di Matera is er eentje te vinden en die hebben dan ook maar gedaan. Op drie verschillende plaatsen in zuid Matera moesten we op de foto. Hierboven de Fontana dell’amore, één van de 3 plekken.
Na een uurtje of vier waren we klaar met de wandeling en gingen we lekker op het terras zitten bij Bevi & Mangia waar we een lekker koud biertje bestelde en een schotel Antipasti (kaas en vlees). Heerlijk zaten we daar in het najaarszonnetje. Jammer dat een zwaar irritante, rokende, ADHD Italiaan de rust verstoorde. Denk je er bij het verlaten van het terras vanaf te zijn, kom je hem toch weer even later tegen in de straten.
We liepen weer langzaam uit het oude gedeelte en kwamen niet veel later op het plein uit waar we de wandeling waren begonnen. Twintig minuten later waren we weer bij ons appartement waar we op het dakterras nog even heerlijk van het zonnetje en een biertje hebben genoten.
Nu is de zon onder en hebben we beide geen honger meer. Waarschijnlijk was het grote bord vlees en kaas van vier uur toch iets te machtig voor onze Nederlandse maagjes.
Als toetje ging Karin toch nog een keer aan de gang met een probeersel. Eindelijk begint haar gemaakte koffie op koffie te lijken.