20 september 2019 – Na een lange reis van San Francisco via IJsland zijn we weer veilig thuis in Waalwijk. De reis verliep grotendeels soepel, al waren er files, wat stressmomentjes en een flinke jetlag. We kijken terug op een prachtige vakantie vol indrukken en mooie herinneringen.
Ik ben inmiddels al 27 uur wakker na de reis van San Francisco naar Waalwijk, maar we zijn weer thuis. Vanmorgen was het nog heel zonnig in San Francisco. Op ons gemak zijn we opgestaan, hebben wat ontbijt gehaald en dit rustig op de kamer opgegeten. Gisteren hadden we al flink lopen passen en meten om alle bagage weer in de koffers te krijgen. Dat was uiteindelijk gelukt, maar natuurlijk moesten we nu toch weer wat spullen hebben die diep in die mooi ingepakte koffers zaten.
Zo waren we ook één van de twee sleutelkaarten kwijt. Niet meer gevonden, maar de mensen van het hotel vonden het helemaal niet erg dat wij die kwijt waren. Dus spullen in de auto en op naar het vliegveld.
Het was behoorlijk druk onderweg. De navigatie had een mooie route over de Golden Gate en dwars door San Francisco uitgezocht. We hebben die gewoon gevolgd, al was het af en toe een beetje proppen.
Golden Gate Overlook
Net na de Golden Gate hebben we de eerste afslag genomen richting de overlook. Daar hebben we nog wat foto’s gemaakt. We zagen de brug nu in ieder geval een stuk beter dan gisteren.
Daarna ging het dwars door de stad in een lange stoet auto’s richting het vliegveld. Twee keer moesten we héél steil omhoog. Dat vond de Nissan niet zo leuk en Karin ook niet. Maar uiteindelijk kwamen we weer uit op de snelweg 101. Vanaf daar tot aan het vliegveld was het filerijden. Gelukkig waren we ruim op tijd en hadden we geen stress.
Vliegveld
Bij de autoverhuur was het aansluiten, uitstappen en uitladen. Een dame deed nog even een korte controle en zodra we alles uit de auto hadden gehaald, was hij alweer weg. Krijgt hij een lekkere wasbeurt en kan hij weer mee met de volgende klant. Moet zeggen: het was een fijn wagentje.
Na het inleveren van de auto gingen we met de AirTrain naar de terminal. Ik dacht dat er een “1” op de boardingpass stond, dus stapten we daar uit, maar daar bleek helemaal geen Iceland Air te zitten. Bleek dat er ook nog een “I” was – de I van International. Dus weer in het treintje en een terminal verder uitgestapt. Gelukkig, daar vonden we de balie. Het was er heel rustig en we mochten zelfs bij de businessclass inchecken. Anders dan de vorige keer mochten we nu zonder problemen van San Francisco naar Waalwijk. De koffers waren al onderweg, nu wij nog!
We gingen door de security. Jawel, met alles erop en eraan: schoenen uit, riem af, zakken leeg, alle elektrische apparaten apart in een bak en dan door de scanner. Nog een bodyscan en klaar. Dat ging eigenlijk best soepel. Nog even wat geld opgemaakt en daarna ons laatste eten van de dag gekocht: een Amerikaanse versie van een broodje ham. Ik kreeg het niet op en heb er de hele dag op geteerd.
Vliegreis
Na een paar uurtjes wachten mochten we dan eindelijk het vliegtuig in, van San Francisco naar Waalwijk via IJsland. Een paar films verder landden we om 5.30 uur ’s ochtends in IJsland. Het vliegveld was rustig, donker en vooral nat. Het duurde niet lang of het werd steeds drukker. Uiteindelijk vertrokken er vier vluchten tegelijk en was het een drukte van belang om 7 uur bij de vier gates – de onze was er één van.
Ons vliegtuig zat voor de helft vol met Aziaten die enorm brutaal waren en vreselijk bang waren om het vliegtuig te missen.
Nog een paar uurtjes en we stonden weer in Nederland. We hebben nog een paar hazenslaapjes gedaan, maar echt uitgerust waren we niet toen we op Schiphol landden. Daar moesten we nog 45 minuten op de koffers wachten, maar ze kwamen – en dat is al een prestatie op zich van Iceland Air, zeker met zo’n korte overstap in IJsland.
Terug in Nederland
Met de koffers op zak haalden we eerst een sterke bak koffie bij, jawel, Starbucks en daarna door naar P3. De bus was eigenlijk al vol toen wij instapten, maar we vonden nog een plekje. Even de foto terugzoeken die we twee weken geleden hadden gemaakt en op naar rij 219. Daar stond ons kleine autootje geduldig op ons te wachten. Wat was dat laag instappen ineens, en weer even wennen. Maar het ging allemaal soepel.
Wat is het toch fijn om weer in Nederland te zijn. File van Utrecht tot aan Den Bosch – mét jetlag. Dat hadden we écht gemist.
We zijn weer veilig thuis. We kunnen terugkijken op een mooie vakantie. Veel gedaan en veel gezien. En veel leuke reacties van jullie allemaal – altijd leuk om te lezen. Wie weet tot de volgende keer!