11 september 2019 – Vandaag maakten we een rondrit om Mount Hood, bezochten Multnomah Falls, het Vista House en zelfs de allereerste geocache. De top van Mount Hood bleef in de wolken, maar bij Trillium Lake en later Falls Creek Falls genoten we van prachtige natuur. We sloten de dag af in ons dorpje bij de Bridge of the Gods, helaas met een minder geslaagde pizza.
Het eerste wat we elke ochtend doen, is de gordijnen opentrekken om te kijken wat het weer doet. Vandaag zagen we een grijze lucht met hier en daar wat blauwe plekken. Volgens het ontbijtnieuws zou het in de loop van de dag alleen maar beter worden.
Ontbijten deden we deze keer in onze hotelkamer. Gisteravond hadden we nog een brood gehaald bij de lokale Aldi en met de pindakaas en jam van ons vorige hotel was dat prima te doen. De zelfgemaakte koffie smaakte deze keer ook goed.
Daarna kon ons rondje om Mount Hood beginnen. We reden eerst westwaarts en namen de historische weg richting Portland. Deze smalle maar mooie route loopt langs een reeks watervallen, waarvan Multnomah Falls de bekendste is. Het water stort hier in twee etappes naar beneden, met daartussen een romantisch bruggetje. Onderweg stopten we nog bij enkele kleinere watervallen, en sloten dit stuk af bij het Vista House. Vanaf dit hoge punt heb je een schitterend uitzicht over de Columbia River. Foto’s doen het geen recht – in het echt is het nog veel indrukwekkender.
Van daaruit reden we binnendoor naar de allereerste geocache ter wereld. Dit was de derde geocache die ik in deze regio graag wilde doen. Er staat zelfs een officieel plaquette bij. Een paar meter verder lag er nog eentje verstopt, die we natuurlijk ook meteen meenamen. Daarna vervolgden we onze route oostwaarts naar Mount Hood.
Maar net als bij de andere vulkanen die we de afgelopen weken hebben bezocht, bleef ook hier de top in de wolken gehuld. Rondom was de lucht prachtig blauw, maar de berg zelf liet zich niet helemaal zien. Bij Trillium Lake stopten we om te lunchen. Dit was de plek waar twee jaar geleden de eerste aflevering van Wie is de Mol? is opgenomen. Dit is ook een van de redenen dat wij juist Washington en Oregon zijn gaan ontdekken. Wel een beetje zuur dat je 5 dollar moet betalen om hier wat foto’s te maken. Nog vervelender was dat de dame die de dagkaarten verkocht al weg was toen we wegreden. Wij waren dus net iets te vroeg geweest anders was het gratis.
We reden verder noordwaarts om via een van de weinige bruggen de Columbia River over te steken, terug de staat Washington in. De weg langs de rivier naar het westen was prachtig. Bij Carson sloegen we nog eens noordwaarts af om een deel te rijden dat we gisteren door slecht weer hadden moeten overslaan: de route naar Falls Creek Falls.
Na een hobbelige grindweg van zo’n 2 mijl bereikten we de parkeerplaats. Het was al 16.00 uur en er stonden slechts drie auto’s, waarvan er één net vertrok. Perfect rustig dus. Het pad naar de waterval was maar drie kilometer, maar wel constant stijgend. Na een zweterige klim kwamen we aan bij dit pareltje: een indrukwekkende driedubbele waterval die met geen camera recht te doen is. In het echt zie je de hoogte, de diepte en ruik je de frisse dennengeur. Na een uitgebreide fotosessie daalden we weer af naar de auto, waar we rond 18.00 uur terug waren.
De laatste drie kwartier gaven we gas richting ons hotel. Vlakbij staken we voor de tweede keer vandaag de Columbia River over. De Bridge of the Gods komt midden in ons dorpje uit. Daar parkeerden we snel de auto en gingen wat eten. Helaas eindigde de dag met een smakeloze pizza. Dat kan gebeuren. Daarna gauw terug naar het hotel, douchen en bloggen. Morgen trekken we richting de kust.
Tot morgen!