10 mei 2011 Grand Canyon – Een bezoek aan Antelope Canyon met een geweldige truck en later een kort bezoek aan de Grand Canyon en afsluiten in het restaurant met zeer speciaal personeel.
We waren weer lekker vroeg opgestaan van ochtend, want er moesten weer flink wat kilometers op de teller gezet worden. Het eerste doel was om naar het stadje Page te gaan. Page ligt ten Noorden van de Grand Canyon en bijna elke rondreis komt hier wel langs. Page staat bekend om Horseshoe Bend, Glen Canyondam, The New Wave, maar wij waren hier vandaag voor een bezoek aan de Antelope Canyon.
Antelope canyon is één van de hoogtepunten van deze reis. Van Zion naar Page is zeker nog tweeëneenhalf uur rijden. We regelde nog een ontbijtje alvorens we vertrokken en onderweg stopte we nog hier en daar. Na een dikke twee uur waren we ruim op tijd bij het verzamelpunt van Antelope Canyon Tours midden in stadje Page. De Canyon mag je alleen bezoeken via één van de vele tours die voornamelijk vanuit Page worden georganiseerd. Eerst werden de strenge regels door de plaatselijke indianen uitgelegd. Geen selfiesticks, geen statieven e.d. eigenlijk mag je alleen maar kijken.
Na de uitleg klommen we in één van de klaarstaande tourtrucks. We kozen zorgvuldig, want met een paar wat dikkere Amerikanen zit het niet zo lekker op de smalle bankjes. Wij hadden het geluk dat we ruim in de achterbak van onze jeep konden zitten. We zaten zelfs bij echte Brabanders. Gordels om en gaan.
Het eerste stuk was nog gewoon lekker rustig over een normale weg, maar niet veel later zagen we één en al woestijnzand. We besloten maar om ons goed in te pakken en goed vast te pakken. Daar gingen we dan, vol gas schuddend door het losse zand. Ik heb de hele rit in het zand met mijn ogen dicht gezeten. Ik was een beetje eigenwijs geweest, want er was verteld dat lenzen in je ogen gezandstraald zouden worden. Maar wat moet je als je niets anders bij hebt? Na 15 minuten zandhappen kwamen we aan bij de ingang van de canyon.
We stapte uit en het viel ons op dat het hier al redelijk druk was. Veel meer trucks stopte hier dan alleen van onze tour. We volgden onze gids de canyon in. Eenmaal tussen de rotswanden was het zandhappen in de tourtruck snel vergeten en was het prachtig. De vormen van de wanden, de kleuren, het zonlicht dat naar binnen valt, het was echt een prachtige ervaring om dit te zien. Van al die zandsteenformaties en prachtige kleuren wil je foto’s maken. Dit is niet makkelijk, want met lange sluitertijd krijg je nog mooiere foto’s. Echter mochten we geen statief meenemen. Onze gids gaf nog een aantal tips waar we foto’s van konden maken. Hij zag in bijna elke rots wel een dier, al zagen wij die niet altijd.
In onze groep zaten ook nog steeds de Brabanders. Lekker plat Helmonds vermaakte zij zich prima en vielen ze eigenlijk helemaal niet op tussen de Amerikanen die ook zo aanwezig kunnen zijn. Nu was het “Wa skon!”, in plaats van “Ohhh my God!”. Het einde van de Canyon hadden we na 30 minuten bereikt. De Canyon is maar 140 meter diep. Terug naar de ingang mochten we zelf lopen. Zo kregen we wat extra tijd om foto’s te nemen. Terug bij de truck pakte we ons extra goed in, om zo weinig mogelijk last van de rit terug naar Page te hebben.
Terug in Page waar de auto stond hebben we een paar boodschappen gehaald. De maagjes hadden er honger van gekregen. We lieten Page achter ons en reden verder richting Grand Canyon. Zo’n 2uur later stonden we oog in oog met de machtige Grand Canyon. De anderhalve kilometer diepe kloof blijft elke keer weer indruk op je maken. We bezochten de verschillende punten, die langs de south rim te bezoeken zijn. Helaas zat het weer niet mee. Heel soms zagen we nog een zonnetje, maar het was vooral bewolkt en af toe een buitje. Na een aantal foto’s te hebben gemaakt onze reis vervolgd naar The Grand Hotel net buiten het nationale park in Tusayan. Een prijzig maar mooi hotel.
Na het inchecken zijn we in het restaurant gaan eten. Dit diner zullen we niet snel vergeten. Het personeel viel ons op. Vooral Karin het het meteen gezien. Op een of andere manier had elk personeelslid wel iets wat niet klopte. Is dit toeval of waren we bij “In de roos”? We hadden in ieder geval wel wat te kijken en het eten was geweldig.
Terug op de kamer hebben we nog even een warme douche genomen en zijn we vroeg onder de wol gegaan. Morgen gaan we eerst ontbijten in de Grand Canyon en daarna gaan we naar de gok stad van de wereld: LAS VEGAS!!! Brigitte en Nick kunnen niet wachten.
Tot morgen en wie weet zijn we misschien wel een zakcentje rijker of juist niet of komt het misschien wel door de Shopping Mall.