11 juli 2025 – Heel veel regen, nog wat kuchen en uiteindelijk een wandeling om het meer.
Vannacht en vanmorgen was het raak: de watervallen in Noorwegen zijn weer goed bijgevuld. Wat een bak water kwam er uit de lucht… Het was dan ook geen straf om wat langer in bed te blijven liggen. We sliepen uit, scrollen wat op onze telefoons en hielden buienradar in de gaten. Die gaf aan dat het pas rond 13:00 uur een beetje droog zou worden.
Het werd dus een laat ontbijt, of noem het maar lunch. Daarna trokken we onze regenkleding aan en besloten een wandeling te maken rondom het Sørvågvatnet, het meer dat aan de andere kant van de E10 in ons dorp ligt. De regen was gelukkig wat minder intens, en we hadden enkele geocaches op het oog.
Vanaf daar begint ook de bekende Munken-wandeling, een pittige klim van zo’n 770 meter omhoog. Dat leek ons vandaag geen goed plan: de paadjes zijn veranderd in mini-watervallen, de stenen glad, en voor je het weet ga je onderuit.
Wij houden het vandaag gewoon bij het rondje om het meer. Onderweg vinden we de geocaches, klimmen en dalen wat, en zien regelmatig prachtige watervallen langs de bergen naar beneden stromen.
Opvallend: overal staan borden dat kamperen verboden is, maar alsnog zie je op talloze plekken tentjes staan. Het is een bekend fenomeen, ook in Nederland. Vroeger werd zo’n bordje gewoon gerespecteerd, zeker in Noorwegen waar vertrouwen en fatsoen hoog in het vaandel staan. Maar sommige toeristen hebben daar lak aan. En als je niet handhaaft, maken zij het voor iedereen stuk.
Af en toe begint het weer te miezeren, maar gelukkig niet meer zoals vanmorgen. En eigenlijk vinden we het ook niet zo erg – het koelt lekker af. Want ja, zelfs met ademende regenkleding zweten wij meer dan het kan verwerken.
Na zo’n 5 kilometer wandelen en 100 meter klimmen/dalen zijn we weer terug bij het beginpunt. We besluiten een kop koffie te doen bij Trygdekassen Galleri og Kafé, maar binnen is het zó ongezellig, plastic tafelkleden, willekeurige stoelen. Dat het me meer aan een theehuis in Nepal doet denken dan aan een Noorse koffieplek. Dus vertrekken we weer.
Bij Matkroken halen we twee diepvriespizza’s voor vanavond en een halve liter chocolademelk om later warm te maken. Een prima alternatief voor de koffie van vanmorgen.
We lopen het laatste stuk omhoog terug naar de cabin. Binnen maken we de chocolademelk warm en kijken nog even naar het laatste stuk van de Tour. Niet via de wifi, want dat modem hier heeft maar 15 GB per maand(!), en één uur livestreamen is al bijna 10 GB. Gelukkig redt Karin’s databundeltje het wel.
De rest van de dag doen we niet veel meer. Het weer blijft wat treurig, maar eerlijk is eerlijk: over het algemeen hebben we gigantisch veel geluk gehad met het weer. Voor vertrek waren de voorspellingen veel slechter dan wat we uiteindelijk gekregen hebben.
Morgen is onze laatste volle dag in Sørvågen. Zondag staat de lange reis van Å naar Waalwijk op de planning. 5 uur auto rijden en twee keer 1,5 uur vliegen.